Sahihu i Buhariut — Hadithi 1390

Namazi i xhenazes · Transmetuesi: Aishe bint Ebu Bekri

Shqip

Musa ibn Ismaili na ka thënë: Na ka treguar Ebu Avane, e ky nga Hilali, e ky nga Urve se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Teksa i Dërguari i Allahut ﷺ ishte në sëmundjen e vdekjes, tha: “Allahu i mallkoftë hebrenjtë dhe të krishterët: varret e të dërguarve të vet i kanë bërë faltore!” Sikur të mos ishte kjo (frikë nga bërja e tyre faltore), varri i tij do të zbulohej, por ai ose sahabët janë frikësuar se mund t'i shndërrohej në faltore. (Me senedin paraprak) transmetohet nga Hilali se ka thënë: “Urve më vuri nofkën, ndërkohë që nuk kisha fëmijë.” Muhamed ibn Mukatili na ka thënë: “Na ka rrëfyer Abdullahu, e këtë e ka rrëfyer Ebu Bekër ibn Ajashi, e këtij i ka treguar Sufjan Temari se e ka parë varrin e Pejgamberit ﷺ ngritur paksa mbi tokë.” Ferve na ka thënë: “Na ka treguar Aliu, e ky nga Hishami, i cili tregon se babai i Urves ka thënë: “Në kohën e Velid ibn Abdulmelikut u rrënua muri (rreth varrit të Pejgamberit ﷺ). Kur filluan rindërtimin, hasën një këmbë (njeriu), andaj u trembën, se mendonin mos ishte këmba e Pejgamberit ﷺ. Nuk kishte asnjë që mund ta identifikonte, derisa Urve u tha: “Jo, betohem në Allahun se kjo nuk është këmba e Pejgamberit ﷺ, por është këmba e Omerit.”

Arabisht

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ هِلاَلٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ - رضى الله عنها - قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي مَرَضِهِ الَّذِي لَمْ يَقُمْ مِنْهُ: "لَعَنَ اللَّهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى، اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ". لَوْلاَ ذَلِكَ أُبْرِزَ قَبْرُهُ، غَيْرَ أَنَّهُ خَشِيَ أَوْ خُشِيَ أَنَّ يُتَّخَذَ مَسْجِدًا. وَعَنْ هِلاَلٍ قَالَ: كَنَّانِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَلَمْ يُولَدْ لِي. حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ: أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ: أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ سُفْيَانَ التَّمَّارِ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، رَأَى قَبْرَ النَّبِيِّ ﷺ مُسَنَّمًا. حَدَّثَنَا فَرْوَةُ: حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ: لَمَّا سَقَطَ عَلَيْهِمُ الْحَائِطُ فِي زَمَانِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ أَخَذُوا فِي بِنَائِهِ، فَبَدَتْ لَهُمْ قَدَمٌ فَفَزِعُوا، وَظَنُّوا أَنَّهَا قَدَمُ النَّبِيِّ ﷺ فَمَا وَجَدُوا أَحَدًا يَعْلَمُ ذَلِكَ حَتَّى قَالَ لَهُمْ عُرْوَةُ: لاَ وَاللَّهِ مَا هِيَ قَدَمُ النَّبِيِّ ﷺ مَا هِيَ إِلاَّ قَدَمُ عُمَرَ - رضى الله عنه ـ.

json · faqja e plotë


Versioni i thjeshtë për indeksim nga AI. Faqja e plotë: https://hadithet.com/buhariu/1390