Muhamed ibn Selami na ka thënë: Na ka rrëfyer Jezid ibn Haruni, e ky nga Jahjai, e ky nga Musa ibn Ukbe, e ky nga Kurejbi, i çrobëruari i Ibn Abasit, se Usame ibn Zejdi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Kur i Dërguari i Allahut ﷺ u largua nga Arafati, u skajua në një qafëmal dhe e kreu nevojën. Pastaj unë i hodha ujë për të marrë abdes dhe i thashë: “O i Dërguari i Allahut, a do të falesh?” Ai tha: “Namazin do ta falim më tutje.”
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ قَالَ: أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ لَمَّا أَفَاضَ مِنْ عَرَفَةَ عَدَلَ إِلَى الشِّعْبِ، فَقَضَى حَاجَتَهُ. قَالَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ: فَجَعَلْتُ أَصُبُّ عَلَيْهِ وَيَتَوَضَّأُ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! أَتُصَلِّي؟ فَقَالَ: " الْمُصَلَّى أَمَامَكَ".