Ibn Shihabi na ka thënë: Na ka treguar Urve ibn Zubejri se Abdurrahman ibn Abdi tregon: “Një natë Ramazani dola me Omer ibn Hatabin (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) në xhami, kur ja, xhemati ishin shpërndarë në grupe. Dikush falej vetëm, dikush falej bashkë me të tjerë, andaj Omeri tha: “Sikur t'i bashkoja këta në një imam të përbashkët, do të kishte qenë më mirë.” Pastaj vendosi dhe i bashkoi pas Ubej ibn Kabit. Një natë tjetër, kur sërish dola me të, teksa njerëzit faleshin me imamin e tyre, Omeri tha: “Sa risi e mirë është kjo! Megjithatë, koha në të cilën flenë është më e vlefshme se kjo”, - aludonte në pjesën e fundit të natës, sepse xhemati faleshin në pjesën e parë të saj.”
وَعَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّهُ قَالَ: خَرَجْتُ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ - رضى الله عنه - لَيْلَةً فِي رَمَضَانَ إِلَى الْمَسْجِدِ، فَإِذَا النَّاسُ أَوْزَاعٌ مُتَفَرِّقُونَ يُصَلِّي الرَّجُلُ لِنَفْسِهِ، وَيُصَلِّي الرَّجُلُ فَيُصَلِّي بِصَلاَتِهِ الرَّهْطُ فَقَالَ عُمَرُ: إِنِّي أَرَى لَوْ جَمَعْتُ هَؤُلاَءِ عَلَى قَارِئٍ وَاحِدٍ لَكَانَ أَمْثَلَ. ثُمَّ عَزَمَ فَجَمَعَهُمْ عَلَى أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، ثُمَّ خَرَجْتُ مَعَهُ لَيْلَةً أُخْرَى، وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ قَارِئِهِمْ، قَالَ عُمَرُ: نِعْمَ الْبِدْعَةُ هَذِهِ، وَالَّتِي يَنَامُونَ عَنْهَا أَفْضَلُ مِنَ الَّتِي يَقُومُونَ. يُرِيدُ آخِرَ اللَّيْلِ، وَكَانَ النَّاسُ يَقُومُونَ أَوَّلَهُ.