Ebu Velidi na ka thënë: Na ka treguar Selm ibn Zeriri, e ky e ka dëgjuar Ebu Rexhain se Imran ibn Husajni (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se ka qenë në një udhëtim me Pejgamberin ﷺ, ku tërë natën kishin ecur pa u ndalur. Nga fundi i natës, u ndalën të pushojnë, por gjumi i mundi, andaj fjetën deri pas lindjes së diellit. Ebu Bekri u zgjua i pari. - Ishte zakon që Pejgamberin ﷺ, kur flinte, të mos e zgjonte askush, derisa të zgjohej vetë. - Ebu Bekri iu ul Pejgamberit ﷺ pranë kokës. Me t'u zgjuar, Omeri filloi të bëjë tekbire me zë të lartë, derisa u zgjua Pejgamberi ﷺ. U larguam nga aty dhe e falëm sabahun. Por, një burrë u veçua e nuk u fal me xhemat dhe, pasi Pejgamberi ﷺ e kreu namazin, i tha: “O filan, çfarë të pengoi të mos faleshe me xhemat?” Ai tha: “Jam bërë xhunub.” Pastaj Pejgamberi ﷺ e urdhëroi të marrë tejemum me dhé, kështu që u fal edhe ai. Pejgamberi ﷺ më vendosi me një grup të karvanit që gjendeshin para tij. Gjatë rrugës u etëm shumë dhe, teksa po ecnim, rastisëm pranë një gruaje, e cila i kishte shtrirë këmbët mes dy kacekësh. E pyetëm: “Ku është burimi?” Ajo u përgjigj: “Nuk ka burim këtej përqark.” E pyetëm: “Sa është larg burimi prej shtëpisë sate?” Ajo tha: “Një ditë e një natë.” I thamë: “Eja me ne tek i Dërguari i Allahut ﷺ.” Ajo pyeti: “E çfarë është i Dërguari i Allahut?” Ne e dërguam te Pejgamberi ﷺ pa i dhënë mundësinë të mendonte nëse donte të vinte apo jo. Ajo ia tha Pejgamberit ﷺ të njëjtat gjëra sikurse neve dhe shtoi se fëmijët i kishte jetimë (pra, ishte pa burrë). Pejgamberi ﷺ urdhëroi t'i zgjidhin grykët e kacekëve të saj, i fërkoi ato dhe ne të gjithë, dyzet burra, pimë derisa e shuam etjen. Pastaj mbushëm çdo enë dhe kovë që kishim, kurse deveve nuk u dhamë të pinë, ndërsa kacekët e saj ishin ende të mbushur me ujë, gati sa nuk pëlcisnin. Pastaj, Pejgamberi ﷺ tha: “Sillni ushqimet që posedoni.” Kështu, mblodhëm ca copa buke e hurma (dhe ia dhamë asaj), e cila mori rrugën për t'u kthyer në shtëpinë e saj. Kur shkoi atje, u tha njerëzve: “Jam takuar me një njeri, që është më magjistari ndër të gjithë, ose është pejgamber, siç pretendonin njerëzit.” Kështu, Allahu e udhëzoi atë vendbanim nëpërmjet asaj gruaje. Kur ajo e pranoi Islamin, iu bashkëngjitën edhe të tjerët (nga vendbanimi i saj).
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ: حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ زَرِيرٍ: سَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ قَالَ: حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ أَنَّهُمْ كَانُوا مَعَ النَّبِيِّ ﷺ فِي مَسِيرٍ، فَأَدْلَجُوا لَيْلَتَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ وَجْهُ الصُّبْحِ عَرَّسُوا فَغَلَبَتْهُمْ أَعْيُنُهُمْ حَتَّى ارْتَفَعَتِ الشَّمْسُ، فَكَانَ أَوَّلَ مَنِ اسْتَيْقَظَ مِنْ مَنَامِهِ أَبُو بَكْرٍ، - وَكَانَ لاَ يُوقَظُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مِنْ مَنَامِهِ حَتَّى يَسْتَيْقِظَ -، فَاسْتَيْقَظَ عُمَرُ فَقَعَدَ أَبُو بَكْرٍ عِنْدَ رَأْسِهِ فَجَعَلَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ، حَتَّى اسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ ﷺ فَنَزَلَ وَصَلَّى بِنَا الْغَدَاةَ، فَاعْتَزَلَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ لَمْ يُصَلِّ مَعَنَا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ: "يَا فُلاَنُ مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَنَا؟" قَالَ: أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ. فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَيَمَّمَ بِالصَّعِيدِ، ثُمَّ صَلَّى وَجَعَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي رَكُوبٍ بَيْنَ يَدَيْهِ، وَقَدْ عَطِشْنَا عَطَشًا شَدِيدًا فَبَيْنَمَا نَحْنُ نَسِيرُ إِذَا نَحْنُ بِامْرَأَةٍ سَادِلَةٍ رِجْلَيْهَا بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ، فَقُلْنَا لَهَا: أَيْنَ الْمَاءُ؟ فَقَالَتْ: إِنَّهُ لاَ مَاءَ. فَقُلْنَا: كَمْ بَيْنَ أَهْلِكِ وَبَيْنَ الْمَاءِ؟ قَالَتْ: يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ. فَقُلْنَا: انْطَلِقِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ. قَالَتْ: وَمَا رَسُولُ اللَّهِ؟ فَلَمْ نُمَلِّكْهَا مِنْ أَمْرِهَا حَتَّى اسْتَقْبَلْنَا بِهَا النَّبِيَّ ﷺ، فَحَدَّثَتْهُ بِمِثْلِ الَّذِي حَدَّثَتْنَا غَيْرَ أَنَّهَا حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا مُؤْتِمَةٌ، فَأَمَرَ بِمَزَادَتَيْهَا فَمَسَحَ فِي الْعَزْلاَوَيْنِ، فَشَرِبْنَا عِطَاشًا أَرْبَعُونَ رَجُلاً حَتَّى رَوِينَا، فَمَلأْنَا كُلَّ قِرْبَةٍ مَعَنَا وَإِدَاوَةٍ، غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ نَسْقِ بَعِيرًا وَهِيَ تَكَادُ تَنِضُّ مِنَ الْمِلْءِ ثُمَّ قَالَ: "هَاتُوا مَا عِنْدَكُمْ". فَجُمِعَ لَهَا مِنَ الْكِسَرِ وَالتَّمْرِ، حَتَّى أَتَتْ أَهْلَهَا قَالَتْ: لَقِيتُ أَسْحَرَ النَّاسِ، أَوْ هُوَ نَبِيٌّ كَمَا زَعَمُوا، فَهَدَى اللَّهُ ذَاكَ الصِّرْمَ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ فَأَسْلَمَتْ وَأَسْلَمُوا.