Malik ibn Ismaili na ka thënë: Na ka treguar Israili, e ky nga Ebu Is'haku se Berai (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Në ditën e Hudejbijes, kemi qenë një mijë e katërqind veta. Hudejbija ka qenë një pus. Ne nxorëm ujë nga aty derisa e harxhuam të tërin e nuk lamë asnjë pikë uji. Pejgamberi ﷺ u ul buzë pusit, kërkoi pak ujë, me të cilin shpëlau gojën dhe e derdhi në pus. Nuk zgjati shumë. Pastaj nxorëm ujë dhe pimë derisa e shuam etjen dhe u dhamë të pinë edhe kafshëve të udhëtimit.”
حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ: حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ - رضى الله عنه - قَالَ: كُنَّا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً، وَالْحُدَيْبِيَةُ بِئْرٌ فَنَزَحْنَاهَا حَتَّى لَمْ نَتْرُكْ فِيهَا قَطْرَةً، فَجَلَسَ النَّبِيُّ ﷺ عَلَى شَفِيرِ الْبِئْرِ، فَدَعَا بِمَاءٍ فَمَضْمَضَ وَمَجَّ فِي الْبِئْرِ، فَمَكَثْنَا غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ اسْتَقَيْنَا حَتَّى رَوِينَا وَرَوَتْ - أَوْ صَدَرَتْ - رَكَائِبُنَا.