Ismaili na ka thënë: Më ka treguar vëllai im, e ky nga Sulejman ibn Bilali, e ky nga Jahja ibn Seidi, e këtij i ka rrëfyer Hafs ibn Ubejdullah ibn Enes ibn Maliku se Xhabir ibn Abdullahu (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) tregon: “Atëkohë çatia e xhamisë ishte e vendosur mbi trungje hurmash. Njërin prej këtyre trungjeve Pejgamberi ﷺ e shfrytëzonte për të hipur (gjatë ligjërimit). Por, kur iu ndërtua minberi dhe pasi hipi në të, dëgjuam një klithmë prej atij trungu hurme, sikurse klithma e devesë, derisa Pejgamberi ﷺ erdhi dhe vuri dorën mbi të, e në atë rast ai u qetësua.”
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ: حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ: أَخْبَرَنِي حَفْصُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ: أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ - رضى الله عنهما - يَقُولُ: كَانَ الْمَسْجِدُ مَسْقُوفًا عَلَى جُذُوعٍ مِنْ نَخْلٍ فَكَانَ النَّبِيُّ ﷺ يَقُومُ إِلَى جِذْعٍ مِنْهَا، فَلَمَّا صُنِعَ لَهُ الْمِنْبَرُ، وَكَانَ عَلَيْهِ فَسَمِعْنَا لِذَلِكَ الْجِذْعِ صَوْتًا كَصَوْتِ الْعِشَارِ، حَتَّى جَاءَ النَّبِيُّ ﷺ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ.