Ebu Nuajmi na ka thënë: Na ka treguar Zekerija, e ky nga Firasi, e ky nga Amiri, e ky nga Mesruku se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Një ditë, Fatimja erdhi te ne në këmbë, ecja e së cilës i ngjante ecjes së Pejgamberit ﷺ. Pejgamberi ﷺ i tha: “Mirë se erdhe, oj bija ime!” - dhe e uli në të djathtë ose në të majtë të tij. Pastaj i tha diçka në fshehtësi, gjë e cila e bëri Fatimen të qajë. E pyeta: “Pse po qan, vallë?” Pastaj sërish i tha diçka në fshehtësi dhe ajo filloi të qeshë. Thashë: “Asnjëherë nuk kam parë gëzim kaq të menjëhershëm pas mërzisë!” Pastaj e pyeta çfarë i tha, por ajo ma ktheu: “Asnjëherë nuk do ta ndaj sekretin e të Dërguarit të Allahut ﷺ, me ndokënd.” Por, pasi vdiq Pejgamberi ﷺ, e pyeta sërish.”
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ: حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا، عَنْ فِرَاسٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ - رضى الله عنها - قَالَتْ: أَقْبَلَتْ فَاطِمَةُ تَمْشِي، كَأَنَّ مِشْيَتَهَا مَشْىُ النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ: "مَرْحَبًا يَا ابْنَتِي". ثُمَّ أَجْلَسَهَا عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ، ثُمَّ أَسَرَّ إِلَيْهَا حَدِيثًا، فَبَكَتْ فَقُلْتُ لَهَا: لِمَ تَبْكِينَ؟ ثُمَّ أَسَرَّ إِلَيْهَا حَدِيثًا فَضَحِكَتْ فَقُلْتُ: مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ فَرَحًا أَقْرَبَ مِنْ حُزْنٍ، فَسَأَلْتُهَا. عَمَّا قَالَ فَقَالَتْ: مَا كُنْتُ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ حَتَّى قُبِضَ النَّبِيُّ ﷺ فَسَأَلْتُهَا.