Hisham ibn Amari më ka thënë: Na ka treguar Sadaka ibn Halidi, e këtij i ka treguar Zejd ibn Vakidi, e ky nga Busr ibn Ubejdullahu, e ky nga Ajdhullah Ebu Idrisi se Ebu Derdai (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Teksa po rrija me Pejgamberin ﷺ, erdhi Ebu Bekri duke mbajtur në dorë skajin e rrobës, saqë iu zbulua gjuri. Pejgamberi ﷺ tha: “Ky shoku juaj qenka grindur (me dikë) .” Ai dha selam dhe tha: “Mes meje dhe Ibn Hatabit ka ndodhur diçka. Unë u nguta (në veprim), por pastaj u pendova. I kërkova falje, por ai refuzoi, andaj erdha te ti.” Pejgamberi ﷺ tha tri herë: “Allahu të faltë, o Ebu Bekër!” Më pas, Omeri u pendua, andaj shkoi te shtëpia e Ebu Bekrit dhe pyeti: “A është Ebu Bekri aty?” I thanë: “Jo.” Atëherë shkoi te Pejgamberi ﷺ, të cilit i ndryshoi çehrja, sakaq Ebu Bekri, nga frika për Omerin, ra në gjunjë dhe tha dy herë: “O i Dërguari i Allahut, betohem në Allahun se unë kam bërë padrejtësi!” Pejgamberi ﷺ tha: “Allahu më dërgoi te ju, e ju thoshit: “Po gënjen”, kurse Ebu Bekri thoshte: “Ai e thotë të vërtetën.” Ai më mbështeti me veten dhe pasurinë e tij.” Pastaj, duke e përsëritur dy herë, tha: “Vallë, a mund ta lini të qetë shokun tim?” Pas kësaj, kurrë më nuk e shqetësuan Ebu Bekrin.”
حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ: حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ خَالِدٍ: حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ بُسْرِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عَائِذِ اللَّهِ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ - رضى الله عنه - قَالَ: كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ ﷺ إِذْ أَقْبَلَ أَبُو بَكْرٍ آخِذًا بِطَرَفِ ثَوْبِهِ حَتَّى أَبْدَى عَنْ رُكْبَتِهِ، فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ: "أَمَّا صَاحِبُكُمْ فَقَدْ غَامَرَ". فَسَلَّمَ، وَقَالَ: إِنَّهُ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ ابْنِ الْخَطَّابِ شَىْءٌ فَأَسْرَعْتُ إِلَيْهِ ثُمَّ نَدِمْتُ، فَسَأَلْتُهُ أَنْ يَغْفِرَ لِي فَأَبَى عَلَىَّ، فَأَقْبَلْتُ إِلَيْكَ فَقَالَ: "يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ". ثَلاَثًا، ثُمَّ إِنَّ عُمَرَ نَدِمَ فَأَتَى مَنْزِلَ أَبِي بَكْرٍ فَسَأَلَ أَثَمَّ أَبُو بَكْرٍ؟ فَقَالُوا: لاَ. فَأَتَى إِلَى النَّبِيِّ ﷺ، فَسَلَّمَ عَلَيْهِ، فَجَعَلَ وَجْهُ النَّبِيِّ ﷺ يَتَمَعَّرُ حَتَّى أَشْفَقَ أَبُو بَكْرٍ، فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَاللَّهِ أَنَا كُنْتُ أَظْلَمَ مَرَّتَيْنِ. فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ: "إِنَّ اللَّهَ بَعَثَنِي إِلَيْكُمْ فَقُلْتُمْ: كَذَبْتَ. وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ:صَدَقَ. وَوَاسَانِي بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ، فَهَلْ أَنْتُمْ تَارِكُو لِي صَاحِبِي؟" مَرَّتَيْنِ فَمَا أُوذِيَ بَعْدَهَا.