Ismail ibn Abdullahu na ka thënë: Na ka treguar Sulejman ibn Bilali, e ky nga Hisham ibn Urve, e këtij i ka rrëfyer Urve ibn Zubejri se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!), gruaja e Pejgamberit ﷺ, ka thënë: “Kur vdiq i Dërguari i Allahut ﷺ, Ebu Bekri ishte në Sunh.” - Ismaili ka thënë: “Kishte për qëllim pjesën e epërme jashtë Medinës.” Omeri u ngrit (në xhami) dhe filloi të thotë: “Betohem në Allahun se i Dërguari i Allahut ﷺ nuk ka vdekur.” - Aishja thotë: “Më vonë Omeri thoshte: “Betohem në Allahun se nuk më shkonte diçka tjetër në mend përveçse, Allahu do ta ringjallë atë e do t'ua këpusë duart dhe këmbët disa njerëzve.” (Me të dëgjuar lajmin) Ebu Bekri erdhi, e zbuloi (fytyrën) e të Dërguarit të Allahut ﷺ, e puthi dhe tha: “Kurban t'u bëfsha me babë e nënë! Je i bukur, i gjallë e i vdekur. Betohem në Atë, në Dorën e të Cilit është shpirti im, se Allahu nuk do të të bëjë të shijosh dy herë vdekjen.” Pastaj doli dhe i tha Omerit: “Mos u ngut, o ti që po betohesh!” Kur Ebu Bekri foli, Omeri u ul.”
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ: حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ قَالَ: أَخْبَرَنِي عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ - رضى الله عنها - زَوْجِ النَّبِيِّ ﷺ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ مَاتَ وَأَبُو بَكْرٍ بِالسُّنْحِ - قَالَ إِسْمَاعِيلُ: تَعْنِي: بِالْعَالِيَةِ - فَقَامَ عُمَرُ يَقُولُ: وَاللَّهِ مَا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ. - قَالَتْ: وَقَالَ عُمَرُ: وَاللَّهِ مَا كَانَ يَقَعُ فِي نَفْسِي إِلاَّ ذَاكَ - وَلَيَبْعَثَنَّهُ اللَّهُ فَلَيَقْطَعَنَّ أَيْدِيَ رِجَالٍ وَأَرْجُلَهُمْ. فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَبَّلَهُ فَقَالَ: بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي طِبْتَ حَيًّا وَمَيِّتًا، وَاللهِ الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يُذِيقُكَ اللَّهُ الْمَوْتَتَيْنِ أَبَدًا. ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ: أَيُّهَا الْحَالِفُ عَلَى رِسْلِكَ. فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ جَلَسَ عُمَرُ.