Urve tregon (duke vazhduar hadithin paraprak) se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “Allahu na ruajttë! Betohem në Allahun se çdo gjë që Allahu i ka premtuar të Dërguarit të Tij, ai e dinte se do t'i përmbushej para se të vdiste. Por, pejgamberët u sprovuan vazhdimisht, saqë u frikuan se pasuesit e tyre do t'i përgënjeshtrojnë, andaj ajetin e lexonte në këtë formë: ﴾وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا﴿ duke e dyfishuar shkronjën ذ (dhal) te fjala كذِّبوا.”
فَقَالَ: قَالَتْ عَائِشَةُ: مَعَاذَ اللهِ، واللهِ مَا وَعَدَ اللهُ رَسُولَهُ مِنْ شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا عَلِمَ أَنَّهُ كَائِنٌ قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ، وَلَكِنْ لَمْ يَزَلْ البَلَاءُ بالرُّسُلِ حَتَى خَافُوا أَنْ يَكُونَ مَنْ مَعَهُمْ يُكَذِّبُونَهُم فَكَانَتْ تَقْرَؤُهَا: ﴿وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِّبُوا﴾ مُثَقَّلَةً.