{
  "@context": "https://schema.org",
  "@type": "Quotation",
  "@id": "https://hadithet.com/buhariu/4970",
  "url": "https://hadithet.com/buhariu/4970",
  "name": "Sahihu i Buhariut, Hadithi 4970",
  "text": "Musa ibn Ismaili na ka thënë: Na ka treguar Ebu Avane nga Ebu Bishri, e ky nga Seid ibn Xhubejri se Ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Omer ibn Hatabi më afronte me të moshuarit që kishin marrë pjesë në Bedër. Por, dikujt prej tyre nuk i erdhi mirë dhe tha: “Pse po e fut këtë djalosh me ne, përderisa edhe ne kemi djem sikurse ai?!” Por, Omeri ia ktheu: “Ju e dini pse po e veçoj.” Një ditë, i thirri ata dhe më mori edhe mua. Mendoj se, atë ditë, më thirri vetëm për t'ua bërë me dije atyre mençurinë time. I pyeti: “Çfarë thoni për fjalën e Allahut të Lartësuar: “Kur të vijë ndihma e Allahut dhe Çlirimi (i Mekës).”? (Nasr, 1) Dikush tha: “Na urdhëroi që, kur të ndihmohemi dhe të çlirojmë ndonjë vend, ta lavdërojmë Allahun dhe t'i kërkojmë falje.” Disa të tjerë heshtën dhe nuk thanë asgjë. Pastaj, m'u drejtua mua: “O Ibn Abas, a edhe ti thua kështu?” - Jo, - i thashë. - Çfarë thua ti? - më pyeti Omeri. - Fjala është për vdekjen e të Dërguarit të Allahut ﷺ, për të cilën Allahu e lajmëroi me fjalët: “Kur të vijë ndihma e Allahut dhe Çlirimi”, domethënë, kjo është shenja e afrimit të vdekjes. “Atëherë madhëroje me falënderim Zotin tënd dhe kërko falje nga Ai; se Ai është vërtet Pranues i madh i pendimeve”, - iu përgjigja. - Edhe unë e di kështu siç the ti, - tha Omeri.”",
  "inLanguage": [
    "sq",
    "ar"
  ],
  "spokenByCharacter": {
    "@type": "Person",
    "name": "Muhamedi ﷺ",
    "alternateName": "Muhammad"
  },
  "author": {
    "@type": "Person",
    "name": "Muhamedi ﷺ"
  },
  "isPartOf": {
    "@type": "Book",
    "name": "Sahihu i Buhariut",
    "alternateName": "صحيح البخاري",
    "url": "https://hadithet.com/buhariu"
  },
  "isBasedOn": {
    "@type": "Chapter",
    "name": "Komentimi i Kuranit",
    "position": 65,
    "url": "https://hadithet.com/buhariu/65/komentimi-i-kuranit"
  },
  "citation": "Sahihu i Buhariut 4970",
  "about": {
    "@type": "Person",
    "name": "Abdullah ibn Abasi"
  },
  "encoding": {
    "arabic": "حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ عُمَرُ يُدْخِلُنِي مَعَ أَشْيَاخِ بَدْرٍ، فَكَأَنَّ بَعْضَهُمْ وَجَدَ فِي نَفْسِهِ فَقَالَ: لِمَ تُدْخِلُ هَذَا مَعَنَا وَلَنَا أَبْنَاءٌ مِثْلُهُ؟ فَقَالَ عُمَرُ: إِنَّهُ مِنْ حَيْثُ عَلِمْتُمْ. فَدَعَا ذَاتَ يَوْمٍ فَأَدْخَلَهُ مَعَهُمْ. فَمَا رُئِيتُ أَنَّهُ دَعَانِي يَوْمَئِذٍ إِلاَّ لِيُرِيَهُمْ. قَالَ: مَا تَقُولُونَ فِي قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: ﴿إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ﴾؟ [النصر: ١] فَقَالَ بَعْضُهُمْ: أُمِرْنَا نَحْمَدُ اللَّهَ وَنَسْتَغْفِرُهُ، إِذَا نُصِرْنَا وَفُتِحَ عَلَيْنَا. وَسَكَتَ بَعْضُهُمْ فَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا. فَقَالَ لِي: أَكَذَاكَ تَقُولُ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ؟ فَقُلْتُ: لاَ. قَالَ: فَمَا تَقُولُ؟ قُلْتُ: هُوَ أَجَلُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَعْلَمَهُ لَهُ قَالَ: ﴿إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ﴾، وَذَلِكَ عَلاَمَةُ أَجَلِكَ، ﴿فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا﴾ . فَقَالَ عُمَرُ: مَا أَعْلَمُ مِنْهَا إِلاَّ مَا تَقُولُ.",
    "albanian": "Musa ibn Ismaili na ka thënë: Na ka treguar Ebu Avane nga Ebu Bishri, e ky nga Seid ibn Xhubejri se Ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Omer ibn Hatabi më afronte me të moshuarit që kishin marrë pjesë në Bedër. Por, dikujt prej tyre nuk i erdhi mirë dhe tha: “Pse po e fut këtë djalosh me ne, përderisa edhe ne kemi djem sikurse ai?!” Por, Omeri ia ktheu: “Ju e dini pse po e veçoj.” Një ditë, i thirri ata dhe më mori edhe mua. Mendoj se, atë ditë, më thirri vetëm për t'ua bërë me dije atyre mençurinë time. I pyeti: “Çfarë thoni për fjalën e Allahut të Lartësuar: “Kur të vijë ndihma e Allahut dhe Çlirimi (i Mekës).”? (Nasr, 1) Dikush tha: “Na urdhëroi që, kur të ndihmohemi dhe të çlirojmë ndonjë vend, ta lavdërojmë Allahun dhe t'i kërkojmë falje.” Disa të tjerë heshtën dhe nuk thanë asgjë. Pastaj, m'u drejtua mua: “O Ibn Abas, a edhe ti thua kështu?” - Jo, - i thashë. - Çfarë thua ti? - më pyeti Omeri. - Fjala është për vdekjen e të Dërguarit të Allahut ﷺ, për të cilën Allahu e lajmëroi me fjalët: “Kur të vijë ndihma e Allahut dhe Çlirimi”, domethënë, kjo është shenja e afrimit të vdekjes. “Atëherë madhëroje me falënderim Zotin tënd dhe kërko falje nga Ai; se Ai është vërtet Pranues i madh i pendimeve”, - iu përgjigja. - Edhe unë e di kështu siç the ti, - tha Omeri.”"
  },
  "ai": {
    "html": "https://hadithet.com/ai/buhariu/4970.html",
    "json": "https://hadithet.com/ai/buhariu/4970.json"
  }
}