Ismaili na ka thënë: Më ka treguar Maliku nga Ebu Nadri, i çrobëruari i Omer ibn Ubejdullahut, e ky nga Nafiu, i çrobëruari i Ebu Katades, se Ebu Katadja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Teksa ishim me të Dërguarin e Allahut ﷺ diku përgjatë rrugës për në Mekë, unë bashkë me disa sahabë ngelëm mbrapa të tjerëve. Të gjithë ishin në ihram, pos meje. Ndërkohë, pashë një zebër, andaj menjëherë i hipa kalit dhe u thashë shokëve të mi që të ma afronin kamxhikun, por ata refuzuan. Pastaj ua kërkova shtizën, por prapë refuzuan. I mora vetë ato, pastaj e ndoqa zebrën derisa e gjuajta dhe e mbyta. Disa prej shokëve të të Dërguarit të Allahut ﷺ hëngrën, kurse disa të tjerë refuzuan. Kur shkuan tek i Dërguari i Allahut ﷺ, e pyetën për këtë, e ai u tha: “Ky ka qenë ushqim me të cilën ju ka furnizuar Allahu.”
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ: حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ: أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ حَتَّى إِذَا كَانَ بِبَعْضِ طَرِيقِ مَكَّةَ تَخَلَّفَ مَعَ أَصْحَابٍ لَهُ مُحْرِمِينَ، وَهُوَ غَيْرُ مُحْرِمٍ، فَرَأَى حِمَارًا وَحْشِيًّا، فَاسْتَوَى عَلَى فَرَسِهِ، ثُمَّ سَأَلَ أَصْحَابَهُ أَنْ يُنَاوِلُوهُ سَوْطًا، فَأَبَوْا فَسَأَلَهُمْ رُمْحَهُ فَأَبَوْا فَأَخَذَهُ ثُمَّ شَدَّ عَلَى الْحِمَارِ، فَقَتَلَهُ فَأَكَلَ مِنْهُ بَعْضُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَأَبَى بَعْضُهُمْ، فَلَمَّا أَدْرَكُوا رَسُولَ اللَّهِ ﷺ سَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ: "إِنَّمَا هِيَ طُعْمَةٌ أَطْعَمَكُمُوهَا اللَّهُ".