Seid ibn Ufejri më ka thënë: Na ka treguar Jakub ibn Abdurrahman Kaëriu, e ky nga Ebu Hazimi se Sehël ibn Sad Saidiu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Kur u thye helmeta e të Dërguarit të Allahut ﷺ mbi kokën e tij, iu gjakos fytyra dhe iu thye dhëmbi prerës anësor. Aliu shkonte e vinte duke e ndërruar ujin që e sillte me mburojë. Fatimja vajti për t'ia fshirë gjakun nga fytyra, por, kur pa se gjaku po shtohej në ujë, mori një copë hasre dhe e dogji, ndërsa hirin e saj e vuri sipër plagës së të Dërguarit të Allahut ﷺ, e në atë rast gjaku filloi t'i ndalet.”
حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ: حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَ: لَمَّا كُسِرَتْ عَلَى رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ الْبَيْضَةُ، وَأُدْمِيَ وَجْهُهُ، وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ، وَكَانَ عَلِيٌّ يَخْتَلِفُ بِالْمَاءِ فِي الْمِجَنِّ، وَجَاءَتْ فَاطِمَةُ تَغْسِلُ عَنْ وَجْهِهِ الدَّمَ، فَلَمَّا رَأَتْ فَاطِمَةُ الدَّمَ يَزِيدُ عَلَى الْمَاءِ كَثْرَةً عَمَدَتْ إِلَى حَصِيرٍ فَأَحْرَقَتْهَا وَأَلْصَقَتْهَا عَلَى جُرْحِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَرَقَأَ الدَّمُ.