Ibn Shihabi na ka treguar se Xhabir ibn Abdullahu (Allahu qoftë i kënaqur me ta!), duke rrëfyer hadithin paraprak, tregon: “Kam qenë pjesëmarrës në gurëzimin e tij. E gurëzuam te vendfalja (e hapur) në Medinë. E, kur e plagosi guri (i parë), filloi të ikë, derisa e zumë te pllaja, ku dhe e gurëzuam (derisa vdiq).”
قَالَ ابْنُ شِهَابٍ: فَأَخْبَرَنِي مَنْ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: فَكُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَهُ، فَرَجَمْنَاهُ بِالْمُصَلَّى. فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ، هَرَبَ، فَأَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ فَرَجَمْنَاهُ.