Ubejdullah ibn Seidi më ka thënë: Na ka treguar Afan ibn Muslimi, e këtij i ka treguar Sahr ibn Xhuvejriu, e këtij i ka treguar Nafiu se Ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Në kohën e të Dërguarit të Allahut ﷺ, kishte raste kur ndokush nga sahabët shihte ndonjë ëndërr, të cilën pastaj ia rrëfente të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe ai ua shpjegonte aq sa ia mundësonte Allahu. Atëbotë, unë isha një djalosh i ri, që xhaminë e kisha si shtëpi. Gjithë kjo para se të martohesha. I thashë vetes: “Sikur në ty të kishte ndonjë mirësi, edhe ti do të shihje në ëndërr diçka, siç po shohin ata!” Një natë, kur u shtriva në shtrat, thashë: “O Allah! Nëse ke parë diçka të mirë tek unë, atëherë ma mundëso të shoh një ëndërr!” Pas kësaj, teksa po qëndroja i shtrirë ashtu, (më kaploi gjumi dhe) më erdhën dy melekë, ku secili prej tyre mbante në dorë nga një shkop hekuri dhe më shpinin drejt Xhehenemit. Duke qenë midis tyre, unë e lusja Allahun: “O Allah, më mbroj nga Xhehenemi!” Ndërkohë, m'u paraqit prapë meleku me shkop hekuri në dorë dhe më tha: “Mos u frikëso, se ti je burrë i mirë, veç sikur të faleshe më shumë.” Pastaj, më dërguan tutje derisa më ndalën buzë Xhehenemit, i cili ishte i ndërtuar rreth e rreth, sikurse të ishte një bunar dhe kishte brirë sikurse brirët e bunarit, midis çdonjërit prej tyre rrinte një melek që mbante në dorë një shkop hekuri. Pastaj, m'u shfaqën ca njerëz të lidhur me zinxhirë me koka të kthyera teposhtë, disa prej të cilëve e dija se ishin kurejshë. Pas kësaj, më larguan prej aty dhe më shpurën nga ana e djathtë.”
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ: حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ: حَدَّثَنَا صَخْرُ بْنُ جُوَيْرِيَةَ: حَدَّثَنَا نَافِعٌ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ قَالَ: إِنَّ رِجَالاً مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ كَانُوا يَرَوْنَ الرُّؤْيَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَيَقُصُّونَهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَيَقُولُ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مَا شَاءَ اللَّهُ، وَأَنَا غُلاَمٌ حَدِيثُ السِّنِّ وَبَيْتِي الْمَسْجِدُ قَبْلَ أَنْ أَنْكِحَ، فَقُلْتُ فِي نَفْسِي: لَوْ كَانَ فِيكَ خَيْرٌ لَرَأَيْتَ مِثْلَ مَا يَرَى هَؤُلاَءِ. فَلَمَّا اضْطَجَعْتُ لَيْلَةً قُلْتُ: اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ فِيَّ خَيْرًا فَأَرِنِي رُؤْيَا. فَبَيْنَمَا أَنَا كَذَلِكَ إِذْ جَاءَنِي مَلَكَانِ فِي يَدِ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مَقْمَعَةٌ مِنْ حَدِيدٍ، يُقْبِلاَ بِي إِلَى جَهَنَّمَ، وَأَنَا بَيْنَهُمَا أَدْعُو اللَّهَ: اللَّهُمَّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ جَهَنَّمَ. ثُمَّ أُرَانِي لَقِيَنِي مَلَكٌ فِي يَدِهِ مِقْمَعَةٌ مِنْ حَدِيدٍ فَقَالَ: لَنْ تُرَاعَ، نِعْمَ الرَّجُلُ أَنْتَ لَوْ تُكْثِرُ الصَّلاَةَ. فَانْطَلَقُوا بِي حَتَّى وَقَفُوا بِي عَلَى شَفِيرِ جَهَنَّمَ فَإِذَا هِيَ مَطْوِيَّةٌ كَطَىِّ الْبِئْرِ، لَهُ قُرُونٌ كَقَرْنِ الْبِئْرِ، بَيْنَ كُلِّ قَرْنَيْنِ مَلَكٌ بِيَدِهِ مِقْمَعَةٌ مِنْ حَدِيدٍ، وَأَرَى فِيهَا رِجَالاً مُعَلَّقِينَ بِالسَّلاَسِلِ، رُءُوسُهُمْ أَسْفَلَهُمْ، عَرَفْتُ فِيهَا رِجَالاً مِنْ قُرَيْشٍ، فَانْصَرَفُوا بِي عَنْ ذَاتِ الْيَمِينِ.