Musededi na ka thënë: Na ka treguar Ebu Avane, e ky nga Ebu Bishri, e ky nga Seid ibn Xhubejri se Ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Pejgamberi ﷺ me një grup shokësh u nisën për te Tregu Ukadh. Në atë kohë, shejtanëve u ishin penguar lajmet e qiellit përmes meteorëve dhe, me t'u kthyer në mesin e popullit të vet, ishin pyetur: - Ç'ka ndodhur me ju? - Na janë penguar lajmet e qiellit dhe na janë lëshuar meteorët, - thanë. - Meqë ju qenkan penguar lajmet e qiellit, me siguri paska ndodhur diçka (e madhe). Shpërndahuni nëpër skajet e Tokës dhe kërkojeni shkakun e pengimit të lajmeve qiellore, - thanë populli. Ata (shejtanët), që u nisën në drejtim të Tihames, po shkonin drejt Pejgamberit ﷺ, i cili kishte arritur në Nahle, rrugës për te tregu Ukadh. E hasën duke e falur namazin e sabahut me shokët e tij. Kur e dëgjuan Kuranin, u ndalën dhe veshtuan. Pastaj thanë: “Betohemi në Allahun se ky qenka shkaku që ju janë penguar lajmet e qiellit.” Me t'u kthyer në mesin e popullit të vet, iu drejtuan: “O populli ynë! “... Ne kemi dëgjuar një Kuran të mrekullueshëm, i cili udhëzon në rrugën e drejtë dhe kemi besuar në të, prandaj kurrsesi më nuk do t'i shoqërojmë askënd Zotit tonë (në adhurim)!” (Xhin, 1-2) Atëherë, Allahu ia zbriti Pejgamberit ﷺ: “Thuaj (o Muhamed): “Mua më është shpallur se disa xhinë kanë dëgjuar (Kuranin)...” (Xhin, 1) Ajo që iu shpall Pejgamberit ﷺ kanë qenë fjalët e xhinëve (që ua kishin thënë popullit të vet).”
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ - رضى الله عنهما - قَالَ: انْطَلَقَ النَّبِيُّ ﷺ فِي طَائِفَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ عَامِدِينَ إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ، وَقَدْ حِيلَ بَيْنَ الشَّيَاطِينِ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ، وَأُرْسِلَتْ عَلَيْهِمُ الشُّهُبُ، فَرَجَعَتِ الشَّيَاطِينُ إِلَى قَوْمِهِمْ. فَقَالُوا: مَا لَكُمْ؟ فَقَالُوا: حِيلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ، وَأُرْسِلَتْ عَلَيْنَا الشُّهُبُ. قَالُوا: مَا حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ إِلاَّ شَىْءٌ حَدَثَ، فَاضْرِبُوا مَشَارِقَ الأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا، فَانْظُرُوا مَا هَذَا الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ فَانْصَرَفَ أُولَئِكَ الَّذِينَ تَوَجَّهُوا نَحْوَ تِهَامَةَ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ وَهُوَ بِنَخْلَةَ، عَامِدِينَ إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ وَهُوَ يُصَلِّي بِأَصْحَابِهِ صَلاَةَ الْفَجْرِ، فَلَمَّا سَمِعُوا الْقُرْآنَ اسْتَمَعُوا لَهُ فَقَالُوا: هَذَا وَاللَّهِ الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ. فَهُنَالِكَ حِينَ رَجَعُوا إِلَى قَوْمِهِمْ وَقَالُوا: يَا قَوْمَنَا! ﴿إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا * يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا...﴾ [الجن: ١] فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ ﷺ ﴿قُلْ أُوحِيَ إِلَىَّ﴾ وَإِنَّمَا أُوحِيَ إِلَيْهِ قَوْلُ الْجِنِّ.