Abdullah ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) tregon: “Në ditët kur përballej me armikun i Dërguari i Allahut na e fali namazin e frikës, ashtu që njëri grup u ngrit me të, kurse grupi tjetër qëndronte përballë armikut. Ai ua fali një rekat atyre që ishin me të, pastaj ata shkuan (pasi falën edhe një rekat) e, kur erdhën grupi tjetër, u fali një rekat (pasi e falën rekatin e parë). Pastaj secili grup e plotësoi me një rekat.”
عَنِ عَبْدَ اللَّهِ ابْنِ عُمَرَ رضى الله عنهما قَالَ: صَلَّى [بِنَا] رَسُولُ اللهِ ﷺ صَلَاةَ الْخَوْفِ فِي بَعْضِ أَيَّامِهِ [الَّتِي لَقِيَ فِيهَا الْعَدُوَّ]، فَقَامَتْ طَائِفَةٌ مَعَهُ، وَطَائِفَةٌ بِإِزَاءِ الْعَدُوِّ، فَصَلَّى بِالَّذِينَ مَعَهُ رَكْعَةً، ثُمَّ ذَهَبُوا، وَجَاءَ الْآخَرُونَ فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَةً، وَقَضَتِ الطَّائِفَتَانِ رَكْعَةً رَكْعَةً.