Enes ibn Maliku (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Kur ishim me Pejgamberin ﷺ në një udhëtim, dikush agjëronte e dikush jo. U ndalëm në një vend dhe ishte ditë shumë e nxehtë. Hijen më të mirë e kishte ai që kishte rrobë, ndërsa të tjerët i bënin hije vetes me duar. Agjëruesit ranë për tokë, kurse joagjëruesit u ngritën, i rregulluan tendat dhe u dhanë ujë deveve. Atëherë, i Dërguari i Allahut ﷺ tha: “Sot, joagjëruesit e morën shpërblimin.”
عَنْ أَنَسٍ بْنِ مالكِِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ ﷺ فِي السَّفَرِ، فَمِنَّا الصَّائِمُ، وَمِنَّا الْمُفْطِرُ، قَالَ: فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا فِي يَوْمٍ حَارٍّ، أَكْثَرُنَا ظِلًّا صَاحِبُ الْكِسَاءِ، فَمِنَّا مَنْ يَتَّقِي الشَّمْسَ بِيَدِهِ، قَالَ: فَسَقَطَ الصُّوَّمُ، وَقَامَ الْمُفْطِرُونَ، فَضَرَبُوا الْأَبْنِيَةِ، وَسَقَوْا الرِّكَابَ. فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " ذَهَبَ الْمُفْطِرُونَ الْيَوْمَ بِالْأَجْرِ".