Sab ibn Xhethame Lejthiu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se, teksa ishte në Ebva, - ose ka thënë: Vedan, - të Dërguarit të Allahut ﷺ i dhuroi një zebër, por ai ia refuzoi. Mirëpo, kur ia vërejti hidhërimin në fytyrë, i tha: “Nuk ta refuzuam për diçka tjetër, por vetëm pse jemi në ihramë.” Muslimi në tekstin e tij sjell: “ Kofshën e zebrës .” Në një tekst tjetër: “Gjysmën e zebrës.” Në një tekst tjetë: “ Pjesën e pasme të zebrës.” Argumentimi me këtë hadith është se ai kishte menduar se gjahu është bërë enkas për të e muhrimit nuk i lejohet të hajë nga ajo që është gjuajtur për shkak të tij.
عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ اللَّيْثِيِّ رضى الله عنه: أَنَّهُ أَهْدَى إِلَى النَّبِيِّ ﷺ حِمَارًا وَحْشِيًّا وَهْوَ بِالأَبْوَاءِ - أَوْ بِوَدَّانَ -، فَرَدَّهُ عَلَيْهِ. فَلَمَّا رَأَى مَا فِي وَجْهِهِ قَالَ: "إِنَّا لَمْ نَرُدَّهُ عَلَيْكَ إِلاَّ أَنَّا حُرُمٌ". وفي لفظ لمسلمِِ: رِجْلَ حِمَارِ. وفي لفظِِ: شِقُّ حِمَارِ. وفي لفظِِ: عَجُزَ حِمَارِ. وجهُ هذا الحديث: أَنَّه ظن أنه صيد لأجله، والمُحْرِمُ لَا يَأكُلُ مَا صِيدَ لأَجْلِهِ.