{
  "@context": "https://schema.org",
  "@type": "Quotation",
  "@id": "https://hadithet.com/umdetul-ahkam/324",
  "url": "https://hadithet.com/umdetul-ahkam/324",
  "name": "Umdetul Ahkam, Hadithi 324",
  "text": "Umu Seleme (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Një grua erdhi tek i Dërguari i Allahut ﷺ dhe i tha: “O i Dërguari i Allahut, bijës sime i ka vdekur burri, ndërkaq syrin e ka të sëmurë. A mund ta lyej me antimon?” I Dërguari i Allahut i tha dy-tri herë: “Jo.” Çdoherë i thoshte: “Jo.” Pastaj tha: “Kjo pritje është vetëm katër muaj e dhjetë ditë. Ndërkaq, në kohën paraislame, ndonjëra prej jush e hidhte bajgën pas një viti (si shenjë përfundimi të mbajtjes zi) .” Zejnebja tha: “(Në kohën paraislame) nëse gruas i vdiste burri, ajo hynte në një kasolle, vishte rrobat më të këqija dhe nuk parfumohej e as zbukurohej pa kaluar një vit. Pastaj asaj i sillnin një kafshë, - gomar, dele a pëllumb, - me të cilën e fërkonte lëkurën e saj dhe, në të shumtën e rasteve, kafsha ngordhte. Pastaj ajo dilte e i jepnin një bajgë, të cilën e gjuante, e pas kësaj ajo u kthehej gjërave që dëshironte, përkatësisht parfumit ose diçkaje tjetër.”",
  "inLanguage": [
    "sq",
    "ar"
  ],
  "spokenByCharacter": {
    "@type": "Person",
    "name": "Muhamedi ﷺ",
    "alternateName": "Muhammad"
  },
  "author": {
    "@type": "Person",
    "name": "Muhamedi ﷺ"
  },
  "isPartOf": {
    "@type": "Book",
    "name": "Umdetul Ahkam",
    "alternateName": "عمدة الأحكام",
    "url": "https://hadithet.com/umdetul-ahkam"
  },
  "isBasedOn": {
    "@type": "Chapter",
    "name": "Shkurorëzimi",
    "position": 9,
    "url": "https://hadithet.com/umdetul-ahkam/9/shkurorezimi"
  },
  "citation": "Umdetul Ahkam 324",
  "about": {
    "@type": "Person",
    "name": "Umu Seleme"
  },
  "encoding": {
    "arabic": "عن أُمَّ سَلَمَةََ رضي الله عنها قَالَت: جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا، وَقَدِ اشْتَكَتْ عَيْنَهَا، أَفََنَكْحُلُهَا؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: \"لاَ\". - مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، كُلَّ ذَلِكَ يَقُولُ: \"لاَ\". - ثُمَّ قَالَ: \"إِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ، وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعَرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ\". فَقَالَتْ زَيْنَبُ: كَانَتِ الْمَرْأَةُ إِذَا تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا دَخَلَتْ حِفْشًا، وَلَبِسَتْ شَرَّ ثِيَابِهَا، وَلَمْ تَمَسَّ طِيبًا، وَلَا شَيْئاََ حَتَّى يَمُرَّ بِهَا سَنَةٌ، ثُمَّ تُؤْتَى بِدَابَّةٍ - حِمَارٍ، أَوْ شَاةٍ، أَوْ طَيْرٍ - فَتَفْتَضُّ بِهِ، فَقَلَّمَا تَفْتَضُّ بِشَىْءٍ إِلاَّ مَاتَ، ثُمَّ تَخْرُجُ فَتُعْطَى بَعَرَةً فَتَرْمِي بِهَا، ثُمَّ تُرَاجِعُ بَعْدُ مَا شَاءَتْ مِنْ طِيبٍ أَوْ غَيْرِهِ. الحِفْشُ: الْبَيتُ الصَّغِيرُ الحَقيرُ. وَتَفْتَضُّ: تُدْلِكُ بِهِ جَسَدهَا.",
    "albanian": "Umu Seleme (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Një grua erdhi tek i Dërguari i Allahut ﷺ dhe i tha: “O i Dërguari i Allahut, bijës sime i ka vdekur burri, ndërkaq syrin e ka të sëmurë. A mund ta lyej me antimon?” I Dërguari i Allahut i tha dy-tri herë: “Jo.” Çdoherë i thoshte: “Jo.” Pastaj tha: “Kjo pritje është vetëm katër muaj e dhjetë ditë. Ndërkaq, në kohën paraislame, ndonjëra prej jush e hidhte bajgën pas një viti (si shenjë përfundimi të mbajtjes zi) .” Zejnebja tha: “(Në kohën paraislame) nëse gruas i vdiste burri, ajo hynte në një kasolle, vishte rrobat më të këqija dhe nuk parfumohej e as zbukurohej pa kaluar një vit. Pastaj asaj i sillnin një kafshë, - gomar, dele a pëllumb, - me të cilën e fërkonte lëkurën e saj dhe, në të shumtën e rasteve, kafsha ngordhte. Pastaj ajo dilte e i jepnin një bajgë, të cilën e gjuante, e pas kësaj ajo u kthehej gjërave që dëshironte, përkatësisht parfumit ose diçkaje tjetër.”"
  },
  "ai": {
    "html": "https://hadithet.com/ai/umdetul-ahkam/324.html",
    "json": "https://hadithet.com/ai/umdetul-ahkam/324.json"
  }
}