Abdullah ibn Ebu Eufai (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregonte se i Dërguari i Allahut ﷺ, në çastet kur ballafaqohej (në betejë) me armikun, priste deri pas mesditës, pastaj ngrihej ndër njerëz dhe thoshte: “O njerëz! Mos e dëshironi përballjen me armikun! Kërkoni prej Allahut mirëqenie, e, kur të përballeni me ta, bëni durim (luftoni) dhe dijeni se Xheneti është në hijen e shpatave.” Pastaj sërish ngrihej dhe lutej: “O Allah, Ti që ke zbritur Librin, që i lëviz retë dhe që e ke mposhtur aleancën e mosbesimit, mposhti këta armiq dhe na ndihmo kundër tyre!”
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فِي بَعْضِ أَيَّامِهِ الَّتِي لَقِيَ فِيهَا الْعَدُوِّ انْتَظِرَ، حَتَّى إِِذَا مَالَتِ الشَّمْسُ قَامَ فِيهِم فَقَالَ: "يَا أَيُّهَا النَّاسُ، لَا تَتَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُوِّ، وَاسَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةََ، فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاصْبِرُوا، وَاعْلَمُوا أَنَّ الْجَنَّةَ تَحْتَ ظِلاَلِ السُّيُوفِ". ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ ﷺ: "اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، وَمُجْرِيَ السَّحَابِ، وَهَازِمَ الأَحْزَابِ: اهْزِمْهُمْ، وَانْصُرْنَا عَلَيْهِمْ".