Abdullah ibn Abasi ( Allahu qoftë i kënaqur me ta!) thotë: “ Një natë, Pejgamberi ﷺ e vonoi namazin e jacisë. Atëherë Omeri doli dhe tha: “Namazi, o i Dërguar i Allahut! Gratë dhe fëmijët janë kotur.” Kështu, Pejgamberi ﷺ doli, teksa koka i pikonte ujë dhe tha: “Sikur të mos më dukej e rëndë për umetin tim, - ose ka thënë: për njerëzit, - do t'i urdhëroja ta falnin (jacinë) në këtë kohë.”
عَنِ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللّهُ عَنْهُماَ قَالَ: أَعْتَمَ النَّبِيُّ ﷺ [لَيلَةََ] بِالْعِشَاءِ، فَخَرَجَ عُمَرُ بْنِ الْخَطََّابِ فَقَالَ: الصَّلاَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ! رَقَدَ النِّسَاءُ وَالصِّبْيَانُ، فَخَرَجَ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ يَقُولُ: "لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي ـ أَوْ عَلَى النَّاسِ ـ لأَمَرْتُهُمْ [بِهَذِهِ] الصَّلاَةِ هَذِهِ السَّاعَةَ".