Jahja ibn Bukejri na ka thënë: Më ka treguar Lejthiu, e ky nga Ukajli, e ky nga Ibn Shihabi. [t]: Ahmed ibn Salihu më ka thënë: Më ka treguar Anbese, e këtij i ka treguar Junusi, e ky nga Ibn Shihabi, e këtij i ka treguar Urve se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!), gruaja e Pejgamberit ﷺ, tregon: “Sa ishte gjallë Pejgamberi ﷺ, u eklipsua Dielli, e në atë rast i Dërguari i Allahut ﷺ doli në xhami, kurse sahabët u rreshtuan nëpër safa mbrapa tij. Bëri tekbirin dhe lexoi gjatë në kijam, pastaj bëri tekbirin dhe ra në ruku, ku qëndroi gjatë. Pastaj tha: “Semiallahu limen hamideh” (Allahu iu përgjigj atij që e falënderoi ) e u ngrit, por nuk ra në sexhde. Sërish lexoi gjatë, por më shkurt sesa herën paraprake. Bëri tekbirin dhe ra në ruku, qëndroi gjatë, por më shkurt sesa rukunë e parë. Pastaj tha: “Semiallahu limen hamideh. Rabena ve lekel hamd” (Allahu iu përgjigj atij që e falënderoi , Zoti ynë, Ty të takon falënderimi) dhe ra në sexhde. Edhe në rekatin e dytë veproi njëjtë (sikurse në të parin). I bëri katër ruku me katër sexhde. Para se ta përfundonte namazin, Dielli ishte shfaqur. Pastaj u ngrit, e lavdëroi Allahun ashtu siç i takon Atij dhe tha: “Ato (Dielli dhe Hëna) janë argumente të Allahut. Eklipsi i tyre nuk ndodh si pasojë e vdekjes ose lindjes së ndokujt. Kur t'i shihni, shpejtoni për në namaz.” Zuhriu thotë: “Të njëjtin hadith, për eklipsin e Diellit, e transmeton edhe Kethir ibn Abasi prej Abdullah ibn Abasit (nga Pejgamberi ﷺ), andaj iu drejtova Urvës (transmetuesit të hadithit të mësipërm nga Aishja): - Vëllai yt (Abdullah ibn Zuberi, kur ndodhi eklipsi) në Medinë i fali dy rekate, sikurse namazin e sabahut dhe nuk shtoi asgjë me shumë (ka për qëllim qëndrimin në këmbë dhe rukunë e dytë). - Ashtu, sepse ai nuk e ka qëlluar Sunetin, - ia ktheu Urve.”
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ: حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، [ح:] وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ: حَدَّثَنِي عَنْبَسَةُ قَالَ: حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ: حَدَّثَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَتْ: خَسَفَتِ الشَّمْسُ فِي حَيَاةِ النَّبِيِّ ﷺ فَخَرَجَ إِلَى الْمَسْجِدِ فَصَفَّ النَّاسُ وَرَاءَهُ، فَكَبَّرَ فَاقْتَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ قِرَاءَةً طَوِيلَةً، ثُمَّ كَبَّرَ فَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، ثُمَّ قَالَ: "سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ:. فَقَامَ وَلَمْ يَسْجُدْ، وَقَرَأَ قِرَاءَةً طَوِيلَةً، هِيَ أَدْنَى مِنَ الْقِرَاءَةِ الأُولَى، ثُمَّ كَبَّرَ وَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، وَهُوَ أَدْنَى مِنَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ، ثُمَّ قَالَ: "سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ". ثُمَّ سَجَدَ، ثُمَّ قَالَ فِي الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ مِثْلَ ذَلِكَ، فَاسْتَكْمَلَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ فِي أَرْبَعِ سَجَدَاتٍ، وَانْجَلَتِ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَنْصَرِفَ، ثُمَّ قَامَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ: "هُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ، لاَ يَخْسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ، فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُمَا فَافْزَعُوا إِلَى الصَّلاَةِ". وَكَانَ يُحَدِّثُ كَثِيرُ بْنُ عَبَّاسٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ - رضى الله عنهما - كَانَ يُحَدِّثُ يَوْمَ خَسَفَتِ الشَّمْسُ بِمِثْلِ حَدِيثِ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ. فَقُلْتُ لِعُرْوَةَ: إِنَّ أَخَاكَ يَوْمَ خَسَفَتْ الشَّمْسُ بِالْمَدِينَةِ لَمْ يَزِدْ عَلَى رَكْعَتَيْنِ مِثْلَ الصُّبْحِ. قَالَ: أَجَلْ لأَنَّهُ أَخْطَأَ السُّنَّةَ.