Ahmedi na ka thënë: Na ka treguar Abdullah ibn Vehbiu, e këtij i ka rrëfyer Ibn Xhurejxhi, e këtij i ka rrëfyer Ejubi, e ky e ka dëgjuar Ibn Sirinin se Umu Atija (Allahu qoftë i kënaqur me të!), - një grua nga ensarët që ia kishte dhënë besën Pejgamberit ﷺ, e cila njëherë pati shkuar në Basra për ta takuar një djalë të saj, por, me të mbërritur atje, ai i pati vdekur, - na tregoi: “Teksa po e pastronim të bijën e Pejgamberit ﷺ, ai hyri dhe na tha: “Pastrojeni me ujë e sidër , tri, pesë ose më shumë herë, sa ta shihni të nevojshme. Ndërkaq, herën e fundit pastrojeni me kamfur. E, kur ta mbaroni, më tregoni.” Pasi e kryem, na e hodhi rrobën e tij të poshtme dhe tha: “Fillimisht mbështilleni me këtë” (Ejubi ka thënë: “Ibn Sirini) nuk shtoi asgjë më shumë. Nuk e di se për cilën prej bijave të tij ishte fjala.” Ejubi ka thënë se me fjalën (الإِشْعَار) (ishar) është për qëllim: “Ato fillimisht e kishin mbështjellë tërësisht xhenazen me rrobën e Pejgamberit ﷺ (pastaj me pjesët e tjera të qefinit). Muhamed ibn Sirini kështu urdhëronte të veprohej me femrën, që në fillim të mbështillet tërësisht, e jo pjesë-pjesë.”
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ: أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَنَّ أَيُّوبَ: أَخْبَرَهُ قَالَ: سَمِعْتُ ابْنَ سِيرِينَ، يَقُولُ: جَاءَتْ أُمُّ عَطِيَّةَ - رضى الله عنها - امْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ مِنَ اللاَّتِي بَايَعْنَ، قَدِمَتِ الْبِصْرَةَ، تُبَادِرُ ابْنًا لَهَا فَلَمْ تُدْرِكْهُ - فَحَدَّثَتْنَا قَالَتْ: دَخَلَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ ﷺ وَنَحْنُ نَغْسِلُ ابْنَتَهُ فَقَالَ: "اغْسِلْنَهَا ثَلاَثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ إِنْ رَأَيْتُنَّ ذَلِكَ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ، وَاجْعَلْنَ فِي الآخِرَةِ كَافُورًا، فَإِذَا فَرَغْتُنَّ فَآذِنَّنِي". قَالَتْ: فَلَمَّا فَرَغْنَا أَلْقَى إِلَيْنَا حَقْوَهُ فَقَالَ: "أَشْعِرْنَهَا إِيَّاهُ". وَلَمْ يَزِدْ عَلَى ذَلِكَ، وَلاَ أَدْرِي أَىُّ بَنَاتِهِ. وَزَعَمَ أَنَّ الإِشْعَارَ: الْفُفْنَهَا فِيهِ، وَكَذَلِكَ كَانَ ابْنُ سِيرِينَ يَأْمُرُ بِالْمَرْأَةِ أَنْ تُشْعَرَ وَلاَ تُؤْزَرَ.