Ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se edhe Omeri thoshte diçka të ngjashme (me hadithin paraprak). Pastaj tregoi: “U kthyem prej Mekës me Omerin, derisa arritëm në Bejda. Aty hasëm një karvan me njerëz nën hijen e një peme, e ai më tha: “Shko shiko cilët janë ata në këtë karvan?” Kur shikova, e pashë Suhejbin, andaj i tregova. Ai më tha: “Thirrma atë.” U ktheva te Suhejbi dhe i thashë: “Nisu dhe shko te prijësi i besimtarëve.” (Pas një kohe) kur Omeri u plagos, Suhejbi shkoi tek ai dhe, duke qarë, thoshte: “Ah, vëllai dhe shoku im i gjorë!” Në atë rast Omeri i tha: “O Suhejb, po qan për mua, ndërkohë i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “I vdekuri dënohet për shkak të disa të qarave që i bën familja e vet për të.”
فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ - رضى الله عنهما -: قَدْ كَانَ عُمَرُ - رضى الله عنه - يَقُولُ بَعْضَ ذَلِكَ، ثُمَّ حَدَّثَ قَالَ: صَدَرْتُ مَعَ عُمَرَ - رضى الله عنه - مِنْ مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ، إِذَا هُوَ بِرَكْبٍ تَحْتَ ظِلِّ سَمُرَةٍ فَقَالَ: اذْهَبْ، فَانْظُرْ مَنْ هَؤُلاَءِ الرَّكْبُ قَالَ: فَنَظَرْتُ فَإِذَا صُهَيْبٌ، فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ: ادْعُهُ لِي. فَرَجَعْتُ إِلَى صُهَيْبٍ فَقُلْتُ: ارْتَحِلْ فَالْحَقْ بِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ. فَلَمَّا أُصِيبَ عُمَرُ دَخَلَ صُهَيْبٌ يَبْكِي يَقُولُ: وَاأَخَاهُ، وَاصَاحِبَاهُ. فَقَالَ عُمَرُ - رضى الله عنه -: يَا صُهَيْبُ أَتَبْكِي عَلَىَّ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: "إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ".