Abdani na ka thënë: Na ka rrëfyer Xheriri, e ky nga Mugire, e ky nga Shabiu se Xhabir ibn Abdullahu (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) tregon: “Kur Abdullah ibn Amër ibn Harami vdiq, la një borxh. Kështu, shkova te Pejgamberi ﷺ që të ndërmjetësojë tek ata që i kishin dhënë borxh, në mënyrë që t'i falnin një pjesë të borxhit. Pejgamberi ﷺ ua kërkoi këtë, por ata refuzuan, kështu që Pejgamberi ﷺ më tha: “Shko dhe klasifikoji hurmat e tua: axhvet veçmas, idhk ibn zejdin veçmas, pastaj më trego.” Ashtu veprova. Pastaj dërgova dikë ta thërrasë Pejgamberin ﷺ. Kur erdhi, u ul në mes të hurmave dhe tha: “Matja secilit (atë që i takon) !” I mata për secilin aq sa i takonte, madje më mbetën hurma, sikur të mos ishin pakësuar fare. Firasi transmeton nga Shabiu, e këtij i ka treguar Xhabiri se Pejgamberi ﷺ ua mati secilit aq sa i takonte, derisa ua ktheu të gjithëve borxhin.” Hishami transmeton nga Vehbiu, e ky nga Xhabiri se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Ndaji edhe një deng, derisa t'ia kthesh atë që i takon.”
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ: أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرٍ - رضى الله عنه - قَالَ: تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ حَرَامٍ، وَعَلَيْهِ دَيْنٌ فَاسْتَعَنْتُ النَّبِيَّ ﷺ عَلَى غُرَمَائِهِ أَنْ يَضَعُوا مِنْ دَيْنِهِ، فَطَلَبَ النَّبِيُّ ﷺ إِلَيْهِمْ، فَلَمْ يَفْعَلُوا، فَقَالَ لِيَ النَّبِيُّ ﷺ: "اذْهَبْ فَصَنِّفْ تَمْرَكَ أَصْنَافًا: الْعَجْوَةَ عَلَى حِدَةٍ، وَعِذْقَ ابن زَيْدٍ عَلَى حِدَةٍ، ثُمَّ أَرْسِلْ إِلَىَّ". فَفَعَلْتُ، ثُمَّ أَرْسَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَجَاءَ فَجَلَسَ عَلَى أَعْلاَهُ، أَوْ فِي وَسَطِهِ ثُمَّ قَالَ: "كِلْ لِلْقَوْمِ". فَكِلْتُهُمْ حَتَّى أَوْفَيْتُهُمُ الَّذِي لَهُمْ، وَبَقِيَ تَمْرِي، كَأَنَّهُ لَمْ يَنْقُصْ مِنْهُ شَىْءٌ. وَقَالَ فِرَاسٌ عَنِ الشَّعْبِيِّ: حَدَّثَنِي جَابِرٌ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ: فَمَا زَالَ يَكِيلُ لَهُمْ حَتَّى أَدَّاهُ. وَقَالَ هِشَامٌ عَنْ وَهْبٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَ النَّبِيُّ ﷺ: "جُذَّ لَهُ فَأَوْفِ لَهُ".