Muhamed ibn Rafiu më ka thënë: Na ka treguar Surejxhi, e këtij i ka treguar Fulejhu. [t]: Muhamed ibn Husejn ibn Ibrahimi më ka thënë: Na ka treguar babai im, e këtij i ka treguar Fulejh ibn Sulejmani, e ky nga Nafiu se Ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se i Dërguari i Allahut ﷺ u nis për umre, por jobesimtarët kurejshë e penguan prej Qabesë. Kështu, e theri kurbanin dhe rrojti kokën në Hudejbije dhe ra dakord me idhujtarët që, vitin e ardhshëm, të vijë në umre i çarmatosur, përveç shpatave, dhe të qëndrojë aq sa ata e lejojnë. Rrjedhimisht, vitin vijues, shkoi në Mekë ashtu siç kishte rënë dakord dhe, kur i mbushi tri ditë, e urdhëruan të dalë, gjë që ai e bëri.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ: حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ: حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ قَالَ؛ [ح:] وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ: حَدَّثَنِي أَبِي: حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ - رضى الله عنهما -: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ خَرَجَ مُعْتَمِرًا، فَحَالَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ، فَنَحَرَ هَدْيَهُ، وَحَلَقَ رَأْسَهُ بِالْحُدَيْبِيَةِ، وَقَاضَاهُمْ عَلَى أَنْ يَعْتَمِرَ الْعَامَ الْمُقْبِلَ، وَلاَ يَحْمِلَ سِلاَحًا عَلَيْهِمْ إِلاَّ سُيُوفًا، وَلاَ يُقِيمَ بِهَا إِلاَّ مَا أَحَبُّوا، فَاعْتَمَرَ مِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ، فَدَخَلَهَا كَمَا كَانَ صَالَحَهُمْ، فَلَمَّا أَنْ أَقَامَ بِهَا ثَلاَثًا أَمَرُوهُ أَنْ يَخْرُجَ، فَخَرَجَ.