Amër ibn Avniu na ka thënë: Na ka treguar Halidi, e ky nga Ismaili, e ky nga Kajsi se Abdullah ibn Mesudi (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) tregon: “Teksa ishim në beteja me të Dërguarin e Allahut ﷺ dhe gratë nuk i kishim me vete, i thamë: “A të tridhemi?” Por, ai na e ndaloi tredhjen. Pastaj, na lejoi që të martohemi, qoftë dhe për një rrobë (si mehër) dhe na e lexoi ajetin: “O ju që besuat! Mos i ndaloni të mirat që Allahu i lejoi për ju...” (Maide, 87)
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ: حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ- رضى الله عنه - قَالَ: كُنَّا نَغْزُو مَعَ النَّبِيِّ ﷺ وَلَيْسَ مَعَنَا نِسَاءٌ، فَقُلْنَا: أَلاَ نَخْتَصِي؟ فَنَهَانَا عَنْ ذَلِكَ، فَرَخَّصَ لَنَا بَعْدَ ذَلِكَ أَنْ نَتَزَوَّجَ الْمَرْأَةَ بِالثَّوْبِ، ثُمَّ قَرَأَ: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ﴾ [المَائِدَةُ: ٨٧]