Muhamed ibn Hatim ibn Beziu na ka thënë: Na ka treguar Shadhani, e ky nga Shuëbe, e ky nga Ata ibn Ebu Mejmune se Enes ibn Maliku (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “Kur Pejgamberi ﷺ shkonte për të kryer nevojën, unë dhe një djalosh tjetër e përcillnim duke bartur një shkop bastun ose shkop të gjatë me majë të mprehtë sikurse shtiza dhe një kovë (me ujë). Pasi e kryente nevojën, ia afronim kovën.”
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ بَزِيعٍ قَالَ: حَدَّثَنَا شَاذَانُ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ قَالَ: سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ ﷺ إِذَا خَرَجَ لِحَاجَتِهِ تَبِعْتُهُ أَنَا وَغُلاَمٌ وَمَعَنَا عُكَّازَةٌ أَوْ عَصًا أَوْ عَنَزَةٌ وَمَعَنَا إِدَاوَةٌ، فَإِذَا فَرَغَ مِنْ حَاجَتِهِ نَاوَلْنَاهُ الإِدَاوَةَ.