Ismaili na ka thënë: Më ka treguar Maliku nga Zejd ibn Eslemi se Eslemi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Në një prej udhëtimeve gjatë natës, teksa i Dërguari i Allahut ﷺ po ecte rrugës së bashku me Omer ibn Hatabin, Omeri e pyeti diçka, mirëpo i Dërguari i Allahut ﷺ nuk iu përgjigj. E pyeti sërish, por ai nuk iu përgjigj. E pyeti për së treti, por nuk iu përgjigj. Atëherë, Omer ibn Hatabi tha me vete: “Mjerë nëna për ty, o Omer! Këmbëngule ndaj të Dërguarit të Allahut ﷺ tri herë dhe nuk t'u përgjigj!” Omeri tregon: “Pastaj e ngava devenë, derisa dola para njerëzve dhe kisha frikë mos zbriste ajet Kurani për mua (si qortim). Papritmas dëgjova dikë duke thirrur. Thashë me vete: “Tash vërtet po frikësohem se mos ka zbritur ndonjë ajet Kurani për mua.” Kështu, shkova tek i Dërguari i Allahut ﷺ, i dhashë selam, e në atë rast ai më tha: “Sonte më ka zbritur një sure, që është më e dashur tek unë, se çdo gjë mbi të cilën lind dielli.” Pastaj lexoi: “Ne, ta dhamë ty fitoren e qartë.” (Fet'h, 1)
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ: حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ يَسِيرُ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَسِيرُ مَعَهُ لَيْلاً فَسَأَلَهُ عُمَرُ عَنْ شَىْءٍ فَلَمْ يُجِبْهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ثُمَّ سَأَلَهُ فَلَمْ يُجِبْهُ ثُمَّ سَأَلَهُ فَلَمْ يُجِبْهُ، فَقَالَ عُمَرُ: ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ نَزَرْتَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ كُلَّ ذَلِكَ لاَ يُجِيبُكَ، قَالَ عُمَرُ: فَحَرَّكْتُ بَعِيرِي حَتَّى كُنْتُ أَمَامَ النَّاسِ وَخَشِيتُ أَنْ يَنْزِلَ فِيَّ قُرْآنٌ فَمَا نَشِبْتُ أَنْ سَمِعْتُ صَارِخًا يَصْرُخُ قَالَ: فَقُلْتُ: لَقَدْ خَشِيتُ أَنْ يَكُونَ نَزَلَ فِيَّ قُرْآنٌ قَالَ: فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ: "لَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَىَّ اللَّيْلَةَ سُورَةٌ لَهِيَ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ". ثُمَّ قَرَأَ: ﴿إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا﴾ [الفتح: ١]