Kutejbe ibn Seidi na ka thënë: Na ka treguar Xheriri nga Ismaili, e ky nga Kajsi se Abdullahu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Teksa ishim në beteja me të Dërguarin e Allahut ﷺ dhe nuk kishim asgjë (nga pasuria), i thamë: “A të tridhemi?” Por, ai na e ndaloi tredhjen. Pastaj, na lejoi që të martohemi, qoftë dhe për një rrobë (si mehër) dhe na e lexoi ajetin: “O ju që besuat! Mos i ndaloni të mirat që Allahu i lejoi për ju dhe mos e teproni, se Allahu nuk i do ata që e teprojnë (i kalojnë kufijtë e dispozitave të Zotit).” (Maide, 87)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ: حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ قَالَ: قَالَ عَبْدُ اللَّهِ: كُنَّا نَغْزُو مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَلَيْسَ لَنَا شَىْءٌ فَقُلْنَا: أَلاَ نَسْتَخْصِي؟ فَنَهَانَا عَنْ ذَلِكَ ثُمَّ رَخَّصَ لَنَا أَنْ نَنْكِحَ الْمَرْأَةَ بِالثَّوْبِ، ثُمَّ قَرَأَ عَلَيْنَا: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ﴾ [المائدة: ٨٧]