Ibrahim ibn Mundhiri na ka thënë: Na ka treguar Ibn Ebu Fudejku, e këtij i ka treguar Ibn Ebu Dhiëbi, e ky nga Makburi, e ky nga Ebu Seleme ibn Abdurrahmani se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se Pejgamberi ﷺ kishte një hasër, të cilën gjatë ditës e përdorte për t'u ulur (në xhami), kurse gjatë natës e përdorte si perde (për t'u izoluar nga sytë e njerëzve). Disa njerëz e vërejtën (namazin e tij gjatë natës) dhe filluan t'i bashkëngjiteshin e të faleshin me të.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ - رضى الله عنها - أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ لَهُ حَصِيرٌ يَبْسُطُهُ بِالنَّهَارِ، وَيَحْتَجِرُهُ بِاللَّيْلِ، فَثَابَ إِلَيْهِ نَاسٌ، فَصَلَّوْا وَرَاءَهُ.