Ebu Dherri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se e ka dëgjuar të Dërguarin e Allahut ﷺ duke thëtë: “Ai që thirret jo në emër të babait të vet, me vetëdije, ka mohuar Allahun (mirësinë e Tij) ; ai që pretendon pronësinë e diçkaje të huaj, nuk është prej nesh dhe le të përgatitet për ulësen prej Zjarri; si dhe ai që cilëson dikë me epitetin jobesimtar ose i thotë: “Armik i Allahut", ndërkohë që nuk është ashtu, ky epitet i kthehet vetë atij (thënësit) .” Këtë e transmeton Muslimi, ndërsa Buhariu tansmeton ngjashëm me këtë.
عَنْ أَبِي ذَرٍّ رضى الله عنه؛ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللهِ ﷺ يَقُولُ: " لَيْسَ مِنْ رَجُلٍ ادَّعَى لِغَيْرِ أَبِيهِ - وَهُوَ يَعْلَمُهُ - إِلَّا كَفَرَ، وَمَنِ ادَّعَى مَا ليْسَ لَهُ فَلَيْسَ مِنَّا، وَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ. وَمَنْ دَعَا رَجُلًا بِالْكُفْرِ، أَوْ قَالَ: يَا عَدُوَّ اللهِ، وَلَيْسَ كَذَلِكَ، إِلَّا حَارَ عَلَيْهِ". كَذَا عِنْدَ مسلمِِ، و للْبُخَاريِّ نَحوُهُ. [وَ "حَارَ". بِمَعْنى: رَجَعَ].