Sahihu i Buhariut — Hadithi 138

Ali ibn Abdullahu na ka thënë: Na ka treguar Sufjani, e ky nga Amri, e këtij i ka rrëfyer Kurejbi se Ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Pejgamberi ﷺ fjeti derisa filloi të gërhiste, e pastaj u ngrit për t'u falur, - ose ndoshta ka thënë: “U shtri derisa filloi të gërhiste, - pastaj u ngrit për t'u falur.”

Po ashtu këtë na ka treguar Sufjani disa herë, e ky nga Amri, e ky nga Kurejbi, e ky nga Ibn Abasi thotë: “Një natë bujta te tezja ime, Mejmunia dhe, gjatë natës, Pejgamberi ﷺ fali namaz. Dikur vonë, u ngrit dhe mori abdes lehtë nga një shakull i varur, - Amri herë ka thënë: lehtë, e herë ka thënë: duke përdorur pak ujë (dhe duke u mjafuar me larjen gjymtyrëve vetëm një herë), - dhe filloi të falej. Njëjtë veprova edhe unë e iu bashkëngjita për t'u falur në anën e tij të majtë, por ai më qiti në të djathtë të tij dhe vazhdoi të falej, aq sa deshi Allahu. Pastaj u shtri për të fjetur, madje filloi të gërhiste. Pastaj erdhi muezini dhe e vuri në dijeni për faljen e namazit, u ngrit dhe shkoi për në namazin e sabahut, pa rimarrë abdes.”

I thamë Amrit: “Njerëzit po thonë se të Dërguarit të Allahut ﷺ i flenë sytë, por jo zemra.”

Amri tha: “E kam dëgjuar Ubejd ibn Umejrin duke thënë: “Ëndrrat e të dërguarve janë shpallje dhe e lexoi ajetin: “O biri im, kam parë në ëndërr se duhet të të ther!” (Safat, 102)"