Sahihu i Buhariut — Hadithi 184

Ismaili na ka thënë: Më ka treguar Maliku, e ky nga Hisham ibn Urve, e ky nga bashkëshortja e tij Fatimja se gjyshja e saj Esma bint Ebu Bekri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) ka thënë: “Shkova tek Aishja, bashkëshortja e Pejgamberit ﷺ, kur u bë eklipsi i Diellit, e në atë rast pashë se njerëzit ishin ngritur për t'u falur. Edhe ajo ishte ngritur për t'u falur, andaj e pyeta: “Çfarë kanë njerëzit?”

Ajo më bëri me shenjë nga qielli.

- Subhanallah! - tha ajo.

- Diçka e jashtëzakonshme? - e pyeta.

Ajo bëri me kokë, në shenjë pohimi. Fillova të falem, derisa ishte gati të më binte të fikët, andaj i hidhja vetes ujë mbi kokë (për ta larguar plogështinë). I Dërguari i Allahut ﷺ, me të mbaruar namazin, e falënderoi dhe e lavdëroi Allahun Fuqiplotë e pastaj tha: “Çdo gjë që s'kam pasur rastin ta shoh ndonjëherë më parë, më është shfaqur tani në këtë vend, madje edhe Xheneti dhe Zjarri. M'u shpall se ju të gjithë do të sprovoheni në varret tuaja, sikurse, - ose ka thënë: ngjashëm me sprovën e Dexhallit, nuk e di se cilën fjalë e ka përmendur Esma -. Do t'ju thuhet secilit prej jush: “Çfarë di për këtë njeri (Pejgamberin ﷺ)?” Besimtari, - ose ka thënë: i binduri, nuk e di se cilën fjalë e ka përmendur Esma, - thotë: “Ai është Muhamedi, i Dërguari i Allahut, na ka ardhur me argumente të qarta e udhëzim, e ne i jemi përgjigjur, i kemi besuar dhe e kemi pasuar. I thuhet: “Fli i qetë, e dimë mirë se ke qenë i bindur për këtë.” Ndërkaq, hipokriti, - ose ka thënë: i lëkundshmi, nuk e di se cilën fjalë e ka përmendur Esma, - thotë: “Nuk di, dëgjoja njerëzit teksa thoshin diçka, e unë e përsërisja pas tyre.”