Sahihu i Buhariut — Hadithi 2637
2. Nënkapitulli: Kur një burrë dëshmon për drejtësinë e dikujt tjetër dhe thotë: Për të dimë vetëm mirësi, ose: Për të di vetëm gjëra të mira
Duke e cituar hadithin e ndodhisë së shpifjes ndaj Aishes, e përmend: "Pejgamberi ﷺ u këshillua me Usamen, i cili i tha: "Ajo (Aishja) është pjesë e familjes tënde dhe ne nuk dimë vetëm se gjëra të mira për të."
2637. Nga: Aishe bint Ebu Bekri
Haxhaxhi na ka thënë: Na ka treguar Abdullah ibn Omer Numejri, e këtij i ka treguar Theubani; Ndërsa Lejthiu ka thënë: Më ka treguar Junusi se Ibn Shihabi ka thënë: “Më kanë treguar Urve ibn Zubejri, Ibn Musejebi, Alkame ibn Vekasi dhe Ubejdullah ibn Abdullahu, fjalët e të cilëve përputheshin, rreth ngjarjes së Aishes (Allahu qoftë i kënaqur me të!), kur shpifësit gënjyen për Aishen. I Dërguari i Allahut ﷺ e thirri Aliun dhe Usamen, që të këshillohej me ta për shkurorëzimin e saj, ndërkohë shpallja i ishte vonuar. Usame i tha: “Ajo është pjesë e familjes sate dhe ne nuk dimë vetëm se gjëra të mira për të.” Ndërkaq, Berira i tha: “Nuk di ndonjë të keqe për të, përveç faktit se, meqë është vajzë e re, ka raste që e zë gjumi dhe harron brumin e gatuar, të cilin pastaj delet hyjnë dhe e hanë.”
I Dërguari i Allahut ﷺ pastaj tha: “Kush më mbështet mua të hakmerrem ndaj atij që më ka prekur në nderin e familjes sime? Betohem në Allahun se për familjen time di vetëm gjëra të mira. Po ashtu, edhe për burrin të cilin po e akuzojnë, di vetëm gjëra të mira.”