Sahihu i Buhariut — Hadithi 2638
3. Nënkapitulli: Dëshmia e njeriut që dëgjon fshehurazi
Amër ibn Hurejthi e ka lejuar këtë gjë dhe ka thënë se në këtë formë duhet të veprohet me gënjeshtarin mëkatar (që i kryen mëkatet haptas). Shabiu, Ibn Sirini, Atai dhe Katadja kanë thënë: "Dëgjimi është dëshmi." Haseni thoshte: "Nuk më kanë thirrur ata për dëshmitar, por unë e kam dëgjuar këtë e atë."
2638. Nga: Abdullah ibn Omeri
Ebu Jemani na ka thënë: Na ka rrëfyer Shuajbi, e ky nga Zuhriu, e ky nga Salimi se Abdullah ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “I Dërguari i Allahut ﷺ dhe Ubej ibn Kab Ensariu shkuan drejt kopshtit të hurmave ku ndodhej Ibn Sajadi. Kur hynë, i Dërguari i Allahut ﷺ zuri të shkonte fshehurazi mbrapa pemëve të hurmave, të dëgjonte çfarë fliste Ibn Sajadi, para se ai ta vërente. Ibn Sajadi ishte i shtrirë në shtratin e tij prej kashte duke pëshpëritur diç me vete, por nëna e Ibn Sajadit e pa Pejgamberin ﷺ tek ecte fshehurazi nëpërmes hurmave dhe i thirri Ibn Sajadit: “O Safi, erdhi Muhamedi!” Sakaq Ibn Sajadi u ndal. Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ tha: “Sikur ta linte, do të qartësohej (çështja e tij).”