Sahihu i Buhariut — Hadithi 2655
11. Nënkapitulli: Dëshmia e të verbrit, martesa, gjendja, të martuarit e besatimi i tij, pranimi i ezanit të tij, si dhe gjëra të tjera që mund të konstatohen përmes zërit
Kasimi, Haseni, Ibn Sirini, Zuhriu dhe Atai e pranojnë dëshminë e të verbrit. Shabiu ka thënë: "Dëshmia e të verbrit pranohet nëse është i shëndoshë mendërisht." Hakemi ka thënë: "Ka gjëra ku mund t’i pranohet dëshmia." Zuhriu ka thënë: "Çfarë mendon nëse Ibn Abasi dëshmon diç për mua, a do ta refuzoje? Ibn Abasi dërgonte ndokënd për të shikuar dhe, kur perëndonte Dielli, hante iftar. Pastaj, për agimin pyeste dhe, kur i thuhej se ka aguar, i falte dy rekate." Sulejman ibn Jesari ka thënë: "I kërkova leje Aishes, e cila ma njohu zërin, dhe më tha: "Hyr, o Sulejman", ngase ti je rob e nuk të ka mbetur asgjë. Semure ibn Xhundubi e pranonte dëshminë e gruas së mbuluar me perçe."
2655. Nga: Aishe bint Ebu Bekri
Muhamed ibn Ubejd ibn Mejmuni na ka thënë: Na ka rrëfyer Isa ibn Junusi, e ky nga Hishami, e ky nga babai i tij se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se Pejgamberi ﷺ dëgjoi një burrë duke lexuar në xhami dhe tha: “Allahu e mëshiroftë! M'i kujtoi disa ajete të filan sures, të cilat më paskan dalë nga mendja.”
Abad ibn Abdullahu tregon se Aishja i ka thënë: “Një natë, teksa Pejgamberi ﷺ po falej në shtëpinë time, e dëgjoi zërin e Abadit tek falej në xhami dhe tha: “Oj Aishe! Zëri Abadit është ky?”
- Po, - i thashë.
- “O Allah, mëshiroje Abadin!” - tha Pejgamberi ﷺ.