Sahihu i Buhariut — Hadithi 2656
11. Nënkapitulli: Dëshmia e të verbrit, martesa, gjendja, të martuarit e besatimi i tij, pranimi i ezanit të tij, si dhe gjëra të tjera që mund të konstatohen përmes zërit
Kasimi, Haseni, Ibn Sirini, Zuhriu dhe Atai e pranojnë dëshminë e të verbrit. Shabiu ka thënë: "Dëshmia e të verbrit pranohet nëse është i shëndoshë mendërisht." Hakemi ka thënë: "Ka gjëra ku mund t’i pranohet dëshmia." Zuhriu ka thënë: "Çfarë mendon nëse Ibn Abasi dëshmon diç për mua, a do ta refuzoje? Ibn Abasi dërgonte ndokënd për të shikuar dhe, kur perëndonte Dielli, hante iftar. Pastaj, për agimin pyeste dhe, kur i thuhej se ka aguar, i falte dy rekate." Sulejman ibn Jesari ka thënë: "I kërkova leje Aishes, e cila ma njohu zërin, dhe më tha: "Hyr, o Sulejman", ngase ti je rob e nuk të ka mbetur asgjë. Semure ibn Xhundubi e pranonte dëshminë e gruas së mbuluar me perçe."
2656. Nga: Abdullah ibn Omeri
Malik ibn Ismaili na ka thënë: Na ka treguar Abdulaziz ibn Ebu Seleme, e këtij i ka rrëfyer Ibn Shihabi, e ky nga Salim ibn Abdullahu se Abdullah ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) transmeton se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Bilali e thërret ezanin gjatë natës (para agimit), andaj hani e pini derisa ta thërrasë ezanin Ibn Umu Mektumi, - ose ka thënë: derisa ta dëgjoni ezanin e Ibn Umu Mektumit -.”
Ibn Umu Mektumi ka qenë i verbër, andaj nuk e thërriste ezanin pa i thënë të tjerët: “Agoi.”