Sahihu i Buhariut — Hadithi 2657
11. Nënkapitulli: Dëshmia e të verbrit, martesa, gjendja, të martuarit e besatimi i tij, pranimi i ezanit të tij, si dhe gjëra të tjera që mund të konstatohen përmes zërit
Kasimi, Haseni, Ibn Sirini, Zuhriu dhe Atai e pranojnë dëshminë e të verbrit. Shabiu ka thënë: "Dëshmia e të verbrit pranohet nëse është i shëndoshë mendërisht." Hakemi ka thënë: "Ka gjëra ku mund t’i pranohet dëshmia." Zuhriu ka thënë: "Çfarë mendon nëse Ibn Abasi dëshmon diç për mua, a do ta refuzoje? Ibn Abasi dërgonte ndokënd për të shikuar dhe, kur perëndonte Dielli, hante iftar. Pastaj, për agimin pyeste dhe, kur i thuhej se ka aguar, i falte dy rekate." Sulejman ibn Jesari ka thënë: "I kërkova leje Aishes, e cila ma njohu zërin, dhe më tha: "Hyr, o Sulejman", ngase ti je rob e nuk të ka mbetur asgjë. Semure ibn Xhundubi e pranonte dëshminë e gruas së mbuluar me perçe."
2657. Nga: Misver ibn Mahremi
Zijad ibn Jahjai na ka thënë: Na ka treguar Hatim ibn Verdani, e këtij i ka treguar Ejubi, e ky nga Abdullah Ibn Ebu Mulejke se Misver ibn Mahremi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: “Pejgamberit ﷺ i erdhën disa xhybe.” Babai im, Mahremi, më tha: “Eja të shkojmë te Pejgamberi ﷺ, ndoshta na jep edhe neve ndonjë.” Babai im u ndal te dera dhe filloi të flasë, Pejgamberi ﷺ ia njohu zërin dhe doli me një xhybe në dorë duke i reklamuar bukuritë e saj e duke i thënë: “Këtë ta kam ruajtur ty. Këtë ta kam ruajtur ty.”