Sahihu i Buhariut — Hadithi 2691
1. Nënkapitulli: Transmetimet rreth pajtimit mes njerëzve
Allahu i Madhërishëm ka thënë: “S’ka kurrfarë të mire në shumë prej bisedave të tyre të fshehta, përveç rastit kur ndokush kërkon që të jepet sadaka ose të kryhet një vepër e mirë apo pajtim ndërmjet njerëzve. Atij që e bën këtë për të fituar kënaqësinë e Allahut, Ne do t’i japim një shpërblim të madh.” (Nisa, 114) Shkuarja e imamit në ndonjë vend të caktuar për t’i pajtuar njerëzit.
2691. Nga: Enes ibn Malik Ensariu
Musededi na ka thënë: Na ka treguar Mutemiri, e ky e ka dëgjuar babanë e tij se Enesi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Dikush i tha Pejgamberit ﷺ: “Sikur të shkoje tek Abdullah ibn Ubeji?” Atëherë, Pejgamberi ﷺ i hipi një gomari dhe u nis, ndërsa muslimanët i shkonin mbrapa duke ecur. Rruga nëpër të cilën ecnin ishte tokë e shkretë, kështu që, kur Pejgamberi ﷺ mbërriti, Abdullah ibn Ubeji i tha: “Hiqmu sysh! Për Allahun, po më pengon ndyrësira e gomarit tënd!” Atëherë njëri nga ensarët iu drejtua: “Betohem në Allahun se gomari i të Dërguarit të Allahut ﷺ ka aromë më të mirë se ti.” Si rrjedhojë, një burrë nga fisi i Abdullahut u hidhërua dhe filluan të ofendojnë njëri-tjetrin, gjë që çoi në tensionimin e pjesëtarëve të dy fiseve. Aty plasi një zënkë mes tyre, ku u rrahën me degë hurmash, duar dhe sandale. Atëherë na erdhi lajmi se kishte zbritur ajeti: “Nëse dy palë besimtarësh bëjnë luftë midis tyre, pajtojini ata...” (Huxhurat, 9)
Referenca: Sahihu i Buhariut 2691
Fjalë të panjohura?