Sahihu i Buhariut — Hadithi 337
3. Nënkapitulli: Legjitimiteti i tejemumit për vendasin në rast se nuk gjen ujë dhe se ka frikë se do t’i kalojë koha e namazit
Të njëjtën e ka thënë Atai, ndërsa Haseni, për të sëmurin që ka ujë, porse nuk ka dikë që t’ia ofrojë, ka thënë: "Le të marrë tejemum. Ibn Omeri erdhi prej njërës prej arave të tij në Xhuruf, ndërkohë namazi i ikindisë e zuri në torishtë të deleve, andaj u fal aty (me tejemum). Kur u kthye në Medinë, ndonëse dielli ende nuk kishte perënduar, nuk e përsëriti namazin."
337. Nga: Ebu Xhuhejm Ensariu
Jahja ibn Bukejri na ka thënë: Na ka treguar Lejthiu, e ky nga Xhafer ibn Rebia, e ky nga Arexhi se Umejri, i çrobëruari i Ibn Abasit, tregon: “Unë dhe Abdullah ibn Jesari, i çrobëruari i Mejmunes, gruas së Pejgamberit ﷺ, shkuam tek Ebu Xhuhejm ibn Harith ibn Sime Ensariu (Allahu qoftë i kënaqur me të!), i cili na rrëfeu: “Pejgamberi ﷺ erdhi prej anës së Pusit të Devesë (vend në rrethinë të Medinës) dhe, në rrugë e sipër, takoi një person, i cili e përshëndeti me selam, por Pejgamberi ﷺ nuk ia ktheu selamin derisa shkoi te një mur, (e përshkoi murin me duar pastaj) e fërkoi fytyrën e tij dhe duart, e pastaj ia ktheu selamin.”
Referenca: Sahihu i Buhariut 337
Fjalë të panjohura?