Sahihu i Buhariut — Hadithi 4048
17. Nënkapitulli: Beteja e Uhudit
Ajetet: “Atë mëngjes, kur ti (o Muhamed) dole nga shtëpia jote për t’u caktuar besimtarëve vendet e luftës, e Allahu dëgjon dhe di çdo gjë.” (Ali Imran, 121) “Mos u ligështoni dhe mos u pikëlloni, sepse ju, gjithsesi jeni më të lartët, nëse jeni besimtarë të vërtetë. Nëse ju ka goditur ndonjë plagë, edhe popullin (armik) e kanë goditur të tilla plagë. Ato ditë (fitoreje dhe humbjeje) Ne i ndërrojmë midis njerëzve, që Allahu t’i dallojë besimtarët dhe për t’i bërë disa nga ju dëshmorë. Allahu nuk i do keqbërësit. E kështu, Allahu i dëlir besimtarët e i shuan jobesimtarët. A mendoni se do të hyni në Xhenet, pa i provuar Allahu ata që kanë luftuar prej jush dhe pa i provuar ata që kanë duruar? Ju e dëshironit vdekjen para se të ballafaqoheshit me të dhe ja pra, ju e patë atë me sytë tuaj.” (Ali Imran, 139-143) “Vërtet Allahu e plotësoi premtimin e Vet, kur ju me vullnetin e Tij e thyet armikun. Por, kur ju u frikësuat, u grindët midis jush dhe kundërshtuat (Pejgamberin ﷺ), pasi Ai ju tregoi atë që pëlqenit, (Allahu e tërhoqi ndihmën e Vet). Disa nga ju dëshirojnë këtë botë, ndërsa të tjerë nga ju dëshirojnë botën tjetër. Pastaj Ai, për t’ju provuar, bëri që të zmbrapseni para armikut dhe pastaj, sigurisht që jua fali atë gabim. Allahu ka mirësi të madhe për besimtarët.” (Ali Imran, 152) “Kurrsesi mos i quani të vdekur ata që janë vrarë në rrugën e Allahut. Jo, janë të gjallë, duke u ushqyer te Zoti i tyre.” (Ali Imran, 169)
4048. Nga: Enes ibn Malik Ensariu
Hasan ibn Hasani na ka thënë: Na ka treguar Muhamed ibn Talhai, e këtij i ka treguar Humejdi se Enesi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Xhaxhai im (Enes ibn Nadri) nuk ka qenë pjesëmarrës në Luftën e Bedrit, andaj ka thënë: “Në luftën e parë, që e pat bërë Pejgamberi ﷺ, kam munguar, por, nëse Allahu ma mundëson të jem i pranishëm me Pejgamberin ﷺ, Allahu ka për t'jua bërë të qartë se çfarë kam për të bërë.”
Kështu, ditën e Uhudit, kur muslimanët pësuan disfatë, ai tha: “O Allah, kërkoj falje për veprimin e këtyre”, - aludonte në muslimanët, - “dhe distancohem nga veprimi i këtyre”, - aludonte në idhujtarët. - Pastaj, u vërsul me shpatën e tij, ku e takoi Sad ibn Muadhin dhe i tha: “Për ku, o Sad?!” Tha: “Po e ndiej erën e Xhenetit këtu, në Uhud.” Pastaj vazhdoi dhe u vra. Askush nuk e njohu (kufomën e tij), përveç motrës së vet, e cila e njohu nëpërmjet nishanit ose gishtit të tij. E gjetëm me tetëdhjetë e disa plagë, të marra nga goditjet e shpatave, therjet e shtizave dhe majat e shigjetave.”