Sahihu i Buhariut — Hadithi 5131
38. Nënkapitulli: Nëse kujdestari është ai që e kërkon për martesë
Mugire ibn Shube kërkoi për martesë një grua, kujdestari më i afërt i së cilës ishte vetë ai. Kështu, Mugire autorizoi një njeri dhe ai e kurorëzoi me atë grua. Abdurrahman ibn Aufi i tha Umu Hakim bint Karidhit: - A më autorizon mua për ty (për martesë)? - Po, - i tha ajo. - Atëherë, po martohem unë me ty, - i tha Abdurrahmani. Atai ka thënë: "Vetë kujdestari le të dëshmojë: "Unë martohem me ty, ose le të urdhërojë një të afërm të saj (që të dëshmojë)." Sehli ka thënë: "Një grua i tha të Dërguarit të Allahut ﷺ: "Po të vetofrohem. Në atë rast, dikush tha: "O i Dërguari i Allahut! Nëse nuk ke nevojë për të, martoje me mua!"
5131. Nga: Aishe bint Ebu Bekri
Ibn Selami na ka thënë: Na ka rrëfyer Ebu Muaviu, e këtij i ka treguar Hishami nga babai i tij se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!), në lidhje me ajetin: “Ata prej teje (o Muhammed!) kërkojnë sqarimin e çështjeve për punë të femrave. Thuaju: “Allahu ua sqaron çështjet e atyre, dhe për atë që ua ka shpjeguar në libër mbi femrat bonjake, të cilave nuk u jepni atë që është caktuar për to, e dëshironi të martoheni me to, (dhe ju mëson) për fëmijët e mitur dhe (ju urdhëron) që të silleni drejt ndaj bonjakëve. E, Allahu, e di mirë për çdo të mirë që punoni”, (Nisa, 127) ka thënë: “Fjala është për jetimen, që është nën përkujdesje të një burri dhe, njëherazi, është ortake në pasurinë e tij. Mirëpo, ai nuk ka dëshirë të martohet me të e as ta martojë me dikë tjetër, që t'i bëhet ortak në pasurinë e tij, rrjedhimisht e pengon martesën e saj. Kështu, Allahu ua ndaloi një gjë të tillë.”