Sahihu i Buhariut — Hadithi 6802
15. Nënkapitulli: Kusarët nga radhët e jobesimtarëve dhe felëshuesve
Allahu i Lartësuar ka thënë: “Ndëshkimi i atyre që luftojnë kundër Allahut dhe të Dërguarit të Tij e të cilët bëjnë ngatërresa në Tokë është të vriten ose të varen, ose t’u këputen duart dhe këmbët e tyre nga anët e ndryshme (djathtas e majtas), ose të dëbohen nga vendi. Ky ndëshkim për ta është poshtërim në këtë jetë, e në jetën tjetër ka mundim të madh për ta.” (Maide, 33)
6802. Nga: Enes ibn Malik Ensariu
Ali ibn Abdullahu na ka thënë: Na ka treguar Velid ibn Muslimi, e këtij i ka treguar Evzaiu, e këtij i ka treguar Jahja ibn Ebu Kethiri, e këtij i ka treguar Ebu Kilabe Xhermiu se Enesi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Disa pjesëtarë të fisit ukël erdhën te Pejgamberi ﷺ dhe e pranuan Islamin. Atyre nuk u pëlqeu klima e Medinës, andaj Pejgamberi ﷺ i porositi që të shkojnë te devetë e sadakasë e të pinë nga urina dhe qumështi i tyre. Ata shkuan dhe, pasi u shëruan, u bënë renegatë dhe e vranë bariun e Pejgamberit ﷺ e u grahën deveve. Pejgamberi ﷺ dërgoi dikë në kërkim të tyre dhe, pasi ia sollën, urdhëroi që t'u priten duart dhe këmbët e t'u damkosen sytë. Pastaj, nuk i kuroi, por i la ashtu derisa vdiqën.”