Sahihu i Buhariut — Hadithi 6922
2. Nënkapitulli: Dispozita e renegatit a renegates dhe kërkimi i pendimit të tyre
Ibn Omeri, Zuhriu dhe Ibrahimi kanë thënë: "Renegatja vritet. Allahu i Madhëruar ka thënë: “E, si të udhëzojë Allahu një popull që pas besimit të tyre u bënë jobesimtarë dhe pasi dëshmuan se i Dërguari është i vërtetë dhe pasi t’u kenë ardhur atyre argumente të qarta? Allahu nuk i mundëson udhëzimin e Vet popullit zullumqar. Ndëshkimi i të tillëve është: mallkimi nga Allahu, nga melekët dhe nga gjithë njerëzimi tok. Ata përgjithmonë janë në të (në Zjarr), atyre as u lehtësohet dënimi dhe as u jepet afat. Përveç atyre që pas asaj u penduan dhe u përmirësuan. Vërtet, Allahu fal shumë dhe mëshiron. Ata, të cilët pas besimit të tyre u bënë jobesimtarë, e pastaj e shtuan mosbesimin, atyre kurrsesi nuk u pranohet pendimi. Të tillët janë mu ata të humburit.” (Ali Imran, 86-90) Po ashtu, ka thënë: “O ju që besuat, në qoftë se ju i bindeni një grupi të atyre që iu është dhënë libri, pasi keni besuar, ata do t’ju kthejnë në jobesimtarë.” (Ali Imran, 100) Po ashtu, ka thënë: “Vërtet, ata që besuan e pastaj mohuan, përsëri besuan e pastaj mohuan dhe e shtuan mosbesimin, Allahu nuk i fal ata e as i udhëzon në rrugë të drejtë.” (Nisa, 137) Po ashtu, ka thënë: “O ju që besuat! Kush bëhet renegat nga feja e vet (i bën dëm vetes) s’ka dyshim se Allahu do të sjellë një popull që Ai e do atë (popull) dhe ata e duan Atë (Zotin), (një popull) që është modest e i butë ndaj besimtarëve, por i ashpër dhe i fortë ndaj jobesimtarëve…” (Maide, 54) Po ashtu, ka thënë: “... por fjala është për atë që ia hap gjoksin mosbesimit, ata i ka kapur hidhërimi nga Allahu dhe ata kanë një dënim të madh. Kjo (dënimi i madh), se ata më tepër e deshën jetën e kësaj bote sesa jetën e botës tjetër, e Allahu nuk i udhëzon njerëzit jobesimtarë. Të tillët janë ata që Allahu ua mbylli zemrat, dëgjimin dhe pamjen e tyre dhe të tillët janë ata të shkujdesurit. Është e vërtetë se ata në botën tjetër, mu ata janë të dështuarit. Pastaj Zoti yt, atyre që pasi u torturuan, migruan, mandej luftuan dhe qëndruan, dhe pas të gjitha këtyre vuajtjeve, s’ka dyshim se Zoti yt atyre do t’ua falë dhe do t’i mëshirojë (Ai është që fal, është mëshirues).” (Nahl, 106-110) Dhe ka thënë: “... Ata do t’ju luftojnë vazhdimisht, që, nëse munden, t’ju kthejnë nga besimi juaj. E kush bëhet renegat prej jush nga feja e tij dhe vdes si jobesimtar, ata i kanë zhdukur veprat e veta në këtë jetë dhe në jetën tjetër. Të tillët janë banorë të Zjarrit dhe në të do të qëndrojnë përjetshëm.” (Bekare, 217)
Sahihu i Buhariut > Kërkimi i pendimit nga felëshuesit dhe refuzuesit, si dhe lufta kundër tyre > Hadithi 6922
6922. Nga: Abdullah ibn Abasi
Ali ibn Abdullahu na ka thënë: Na ka treguar Sufjani, e ky nga Ejubi se Ikrime tregon: “Kur Aliut (Allahu qoftë i kënaqur me të!) i sollën një grup renegatësh, ai i dogji të gjithë (si dënim për ta). Me të dëgjuar këtë lajm, Ibn Abasi tha: “Po të isha në vendin e tij, nuk do t'i kisha djegur, sepse i Dërguari i Allahut ﷺ e ka ndaluar këtë gjë, duke thënë: “Mos dënoni siç dënon Allahu!”, por do t'i vrisja, ashtu siç ka porositur i Dërguari i Allahut ﷺ kur ka thënë: “Atë që e ndërron fenë (islame), vriteni!”