Sahihu i Buhariut — Hadithi 1286
32. Nënkapitulli: Hadithi i Pejgamberit ﷺ në lidhje me atë që e ka traditë vajtimin: “Njeriu dënohet në varr për shkak të vajtimit të familjes së vet.”
Allahu ﷻ ka thënë: “Ruani veten dhe familjet tuaja nga Zjarri...” (Tahrim, 6) Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Secili prej jush është bari që do të merret në llogari për kopenë e vet.” E, nëse (vajtimi) nuk ka qenë traditë e të vdekurit (për të cilin të tjerët vajtojnë), atëherë çështja mbetet ashtu siç ka thënë Aishja (duke i cituar ajetet): “... askush nuk ngarkohet me barrën e tjetrit...” (Enam, 164), dhe: “... nëse i ngarkuari rëndë (mëkatari) thërret dikë që t’ia bartë, nuk do t’i merret asgjë nga barra...” (Fatir, 18) Lejohet të qarit që nuk përmban vajtim. Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Çdokush që vritet padrejtësisht, të birit të parë të Ademit i shkruhet një pjesë e mëkatit”, sepse ai ka qenë i pari që e ka nisur vrasjen.
1286. Nga: Abdullah ibn Ebu Mulejke
Abdani na ka thënë: Na ka treguar Abdullahu, e këtij i ka rrëfyer Ibn Xhurejxhi se Abdullah ibn Ubejdullah ibn Ebu Mulejke (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) tregon: “Kur Othmanit i vdiq njëra vajzë në Mekë, i shkuam në varrim. Aty qenë Ibn Omeri dhe Ibn Abasi. Unë u ula në mes tyre, - ose ka thënë: u ula pranë njërit prej tyre, - pastaj erdhi tjetri dhe u ul pranë meje.” Abdullah ibn Omeri i tha Amër ibn Othmanit: “A nuk po i ndalon (të afërmit) nga të qarët?” Kjo, se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “I vdekuri dënohet për shkak të disa të qarave që i bën familja e vet për të.”
Referenca: Sahihu i Buhariut 1286
Fjalë të panjohura?