Sahihu i Buhariut — Hadithi 3653
2. Nënkapitulli: Virtytet dhe vlera e muhaxhirëve
Një prej tyre është Ebu Bekër Abdullah ibn Ebu Kuhafe Tejmiu, Allahu qoftë i kënaqur me të. Allahu i Madhëruar ka thënë: “Një pjesë e plaçkës u takon edhe muhaxhirëve të varfër, të cilët u përzunë nga vendlindja dhe pasuritë e tyre, duke kërkuar mirësinë dhe kënaqësinë e Allahut dhe duke ndihmuar Allahun dhe të Dërguarin e Tij. Pikërisht ata janë besimtarët e sinqertë.” (Hashr, 8) Ai, po ashtu, ka thënë: “Nëse ju nuk e ndihmoni atë (Muhamedin), Allahu tashmë e ka ndihmuar ditën kur atë e dëbuan mohuesit vetë të dytin, kur ishin në shpellë e ai i thoshte shokut të vet (Ebu Bekrit): "Mos u mërzit, se Allahu është vërtet me ne! Atëherë, Allahu zbriti qetësinë e Vet mbi të, e ndihmoi me një ushtri të padukshme (melekësh) dhe bëri që fjala e jobesimtarëve të jetë më e poshtëruara, kurse Fjala e Allahut të jetë më e lartësuara. Vërtet, Allahu është i Plotfuqishëm dhe i Urtë.” (Teube, 40) Aishja, Ebu Seidi dhe Ibn Abasi kanë thënë: "Ebu Bekri ka qenë me Pejgamberin ﷺ në shpellë."
3653. Nga: Ebu Bekër Sidiku
Muhamed ibn Sinani na ka thënë: Na ka treguar Hemami, e ky nga Thabiti, e ky nga Enesi se Ebu Bekri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Duke qenë në shpellë, i thashë Pejgamberit ﷺ: “Sikur ndonjëri prej tyre të shikojë nën këmbët e veta, do të na shohë.” Ai tha: “Çfarë mendon, ti, o Ebu Bekër, për dy vetë, i treti i të cilëve është Allahu?”