Sahihu i Buhariut — Hadithi 91
28. Nënkapitulli: Zemërimi gjatë këshillës dhe mësimdhënies, kur vërehet ndonjë gjë e urryer
91. Nga: Zejd ibn Halid Xhuheniu
Abdullah ibn Muhamedi na ka thënë: Na ka treguar Ebu Amiri, e këtij i ka treguar Sulejman ibn Bilal Medeniji, e ky nga Rebia ibn Ebu Abdurrahmani, e ky nga Jezidi, i çrobëruari i Munbeithit se Zejd ibn Halid Xhuheniu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se një njeri e pyeti Pejgamberin ﷺ për gjënë e humbur. Ai iu përgjigj: “Mbaje në mend mirë qesen, - ose ka thënë: trastën, - dhe lidhësen e saj, pastaj njofto për të ndër njerëz për një vit të tërë, e pas kësaj mund ta shfrytëzosh. Mirëpo, nëse vjen pronari i saj, jepja.”
Pastaj, po i njëjti person pyeti: “Po deveja e humbur?”
Pejgamberi ﷺ u hidhërua, aq sa iu skuqën mollëzat, - ose ka thënë: iu skuq fytyra, - dhe tha: “Ç'ke ti me të, kur ajo e ka me vete ujin dhe posedon thundra me të cilat mund të shkojë të pijë e të kullotë. Pra, lëre derisa ta gjejë pronari i vet.”
- E delja e humbur? - pyeti sërish burri në fjalë.
Pejgamberi ﷺ tha: “Ja e merr ti, ja vëllai yt, ja i mbetet ujkut.”