Umdetul Ahkam — Hadithi 317

Sehël ibn Sadi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Një grua erdhi tek i Dërguari i Allahut ﷺ e i tha: “Po të vetofrohem.” Ajo qëndroi gjatë aty, derisa njëri nga të pranishmit tha:
- Martoje me mua, nëse nuk ke nevojë për të!
- “Ke diçka për t'i ofruar për mehër?” - i tha Pejgamberi ﷺ.
- Nuk kam asgjë, përveç izarit tim! - tha ai.
- “Nëse izarin ia jep asaj, ti mbetesh pa izar. Gjej diçka tjetër.”
- Nuk po gjej gjë, - tha ai.
- “Shiko, qoftë dhe një unazë prej hekuri!” - i tha i Dërguari i Allahut ﷺ.
Por, pasi nuk gjeti gjë, i tha:
- “Di ndonjë pjesë të Kuranit përmendsh?”
- Po. E di këtë sure dhe atë sure, - tha ai dhe i përmendi ato.
- “Po të martoj me të, e për mehër mësoja pjesët që di përmendsh nga Kurani”, - i tha Pejgamberi ﷺ.”